Η Art Athina αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους διεθνείς θεσμούς τέχνης στην Ελλάδα, συγκεντρώνοντας κάθε χρόνο γκαλερί, καλλιτέχνες και επαγγελματίες του εικαστικού χώρου σε μια συνάντηση αφιερωμένη στη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία.
Η διοργάνωση του 2026 πραγματοποιείται από τις 12 έως τις 16 Νοεμβρίου στο Onassis Ready, με τη συμμετοχή της CITRONNE Gallery στο περίπτερο B7.
Η CITRONNE Gallery παρουσιάζει έξι καλλιτέχνες, τον Γιάννη Αδαμάκο, τον Αλέκο Κυραρίνη, τον Γιώργο Λάππα, τη Μυρτώ Ξανθοπούλου, τον Νίκο Ποδιά και τον Παντελή Χανδρή. Η επιλογή συνδυάζει έργα ιστορικής σημασίας με σημαντική μουσειακή διαδρομή και νεότερες εικαστικές αναζητήσεις, αναδεικνύοντας διαφορετικές προσεγγίσεις της εικόνας, της ύλης, της μνήμης και της ανθρώπινης εμπειρίας.
Ξεχωριστή θέση έχουν τα έργα του Γιώργου Λάππα (Κάιρο, 1950 – Αθήνα, 2016) από την ενότητα Παράσημα (Badges), 2010–2011. Τα φωτεινά γλυπτά παρουσιάστηκαν στην έκθεση George Lappas – Happy Birthday του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ στο Μουσείο Μπενάκη το 2016 και στην έκθεση Maqams of Blood and Maqams of Milk στο Αλατζά Ιμαρέτ της Θεσσαλονίκης το 2017.
Με τη χρήση φωτογραφικής μεμβράνης Duratrans και εσωτερικού φωτισμού, ο Λάππας μετασχηματίζει τα σύμβολα τιμής και διάκρισης σε φωτεινές μορφές, διερευνώντας τις έννοιες της αναγνώρισης, της ιεραρχίας και της εξουσίας. Η υλική υπόσταση των γλυπτών μοιάζει να υποχωρεί μπροστά στην ένταση της φωτεινής εικόνας.
Ο Γιάννης Αδαμάκος (Πύργος Ηλείας, 1952), από τους ανανεωτές της αφαιρετικής ζωγραφικής, συμμετέχει με ένα νέο έργο μεγάλης κλίμακας του 2026. Το τοπίο γίνεται για ακόμα μία φορά εσωτερική, βιωματική εικόνα, διαμορφωμένη μέσα από τη μνήμη και την αισθητηριακή εμπειρία.
Η ζωγραφική του κινείται ανάμεσα στην έκρηξη και την ηρεμία, το φως και το σκοτάδι, τον αυθορμητισμό και την τάξη. Το κενό αποκτά ιδιαίτερη σημασία ως χώρος που συγκεντρώνει νοήματα και αισθήσεις.
Ο Παντελής Χανδρής (Αθήνα, 1963) παρουσιάζει σχέδια από τη νέα ενότητα Νυχτερινή Βάρδια (Night Watch), η οποία αποτελεί μέρος της ομώνυμης ατομικής του έκθεσης στην CITRONNE Gallery – Athens, με εγκαίνια στις 26 Νοεμβρίου 2026.
Η παρατήρηση της φύσης και του νυχτερινού ουρανού γίνεται αφετηρία για μια εικαστική διερεύνηση της νύχτας ως χρόνου εγρήγορσης, αναμονής και περισυλλογής. Η πραγματικότητα συναντά τη φαντασία και η παρατήρηση συνομιλεί με την αλληγορία, συνθέτοντας εικόνες γύρω από την ανθρώπινη εμπειρία.
Στο μαρμάρινο έργο 2023 A.D. (2023), ο Αλέκος Κυραρίνης (Αθήνα, 1976) συνθέτει μια κατακόρυφη στήλη από γεωμετρικούς όγκους. Το λευκό μάρμαρο Θάσου φέρει εγχάρακτα μοτίβα και λεπτομέρειες από φύλλο χρυσού, δημιουργώντας έναν περίτεχνο διάκοσμο που παραπέμπει σε αρχετυπική γραφή.
Το έργο σηματοδοτεί για τον καλλιτέχνη την ολοκλήρωση μιας μακράς αναζήτησης και την αρχή μιας νέας. Αντλώντας από τη λαϊκή και βυζαντινή παράδοση, καθώς και από τον αφαιρετικό μοντερνισμό, ο Κυραρίνης αναπτύσσει ένα προσωπικό σύστημα μορφών και συμβόλων.
Ο Νίκος Ποδιάς (Θεσσαλονίκη, 1974) παρουσιάζει τη σειρά Gold Pixels, όπου η αποδόμηση και η ανασύνθεση της εικόνας συναντούν την πειραματική χρήση καθημερινών υλικών. Χαρτιά από χρησιμοποιημένους φακέλους τσαγιού και χρυσόχαρτα από συσκευασίες τσιγάρων μεταμορφώνονται σε έργα με έντονη υλικότητα και ιδιαίτερη λεπτομέρεια.
Η χειροποίητη, σχεδόν ψηφιδωτή επιφάνεια συνυπάρχει με την αισθητική των ψηφιακών pixels. Η διακοπή, η ασυνέχεια και η παραμόρφωση λειτουργούν ως δημιουργικές αφετηρίες για μια νέα οπτική πραγματικότητα, η οποία κινείται ανάμεσα στην τάξη και την αταξία, τον έλεγχο και το τυχαίο, το οργανικό και το ψηφιακό.
Η Μυρτώ Ξανθοπούλου (Ελσίνκι, 1981), Ελληνοφινλανδή καλλιτέχνις και αποδέκτρια του Βραβείου Νέου Καλλιτέχνη της Art Athina 2025, συμμετέχει με το μεγάλης κλίμακας έργο ΦΟΡΕΒΕΡ (FOREVER) (2026). Το έργο κατείχε κεντρική θέση στην πρόσφατη ατομική της έκθεση Αιώνιος Ανεμιστήρας στο MOMus – Μουσείο Άλεξ Μυλωνά.
Η αγγλική λέξη FOREVER, γραμμένη με ελληνικούς χαρακτήρες, γίνεται αφετηρία για μια διερεύνηση της γλώσσας και των πολλαπλών σημασιών της καθημερινής έκφρασης. Το «για πάντα» αποκτά ταυτόχρονα οικεία και υπαρξιακή διάσταση.
Ενωμένα, βρεγμένα, βαμμένα και στεγνωμένα χαρτιά σχηματίζουν μια τραχιά επιφάνεια γραφής. Πάνω της, η καλλιτέχνις εργάζεται με λεπτό πινέλο και ινδικό μελάνι, μέσα από μια επίμονη, επαναληπτική χειρονομία που φέρνει την ίδια τη γραφή και την υλικότητά της στα όριά τους.
Η παρουσία της CITRONNE Gallery στην Art Athina 2026 συγκροτεί μια συνάντηση έξι διαφορετικών καλλιτεχνικών φωνών. Από τη ζωγραφική και τη γλυπτική έως την πειραματική σύνθεση υλικών και τη γραφή, τα έργα διαμορφώνουν ένα πεδίο όπου η μνήμη, η εικόνα και η ύλη αποκτούν νέες εκφραστικές δυνατότητες.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ
Γιάννης Αδαμάκος
Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1973–1978). Ζει και εργάζεται στην Αθήνα και την Τήνο. Η εκθεσιακή του διαδρομή περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το 9 Lumen στο Μουσείο Μπενάκη (2013), την ατομική έκθεση Νέα έργα 2019–2021 στην Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων (2021), το INSIGHT στην CITRONNE Gallery, Αθήνα (2021) και τον Ενδιάμεσο Χώρο στην CITRONNE Gallery, Πόρος (2025). Το 2008 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Άγρα το λεύκωμα Γιάννης Αδαμάκος: Ζωγραφική 1977–2007. Έργα του ανήκουν στις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης, του MOMus – Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης και της Τράπεζας της Ελλάδος.
Παντελής Χανδρής
Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Είναι καθηγητής και διευθυντής του 10ου Εργαστηρίου Ζωγραφικής της ΑΣΚΤ. Στις ατομικές του εκθέσεις περιλαμβάνονται οι Τροχιακά Αντικείμενα (Orbital Objects) (CITRONNE Gallery, Αθήνα, 2023), Dragon Kite (7η Μπιενάλε Θεσσαλονίκης, MOMus – Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, 2019), Schattenentblösster (Elika Gallery, Αθήνα, 2017), Stealth (Elika Gallery, Αθήνα, 2015), Ζήτημα Πίστης (Elika Gallery, Αθήνα, 2013), Ο Άνθρωπος είναι ένα νησί (a.antonopoulou.art, Αθήνα, 2010) και Ens Solum (a.antonopoulou.art, Αθήνα, 2007).
Το 1992 τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο του Ιδρύματος Γιάννη και Ζωής Σπυρόπουλου και το 2010 με το Α΄ Βραβείο της AICA Hellas, για την έκθεση Ens Solum. Έργα του περιλαμβάνονται στις συλλογές του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), της Εθνικής Πινακοθήκης και της Εθνικής Γλυπτοθήκης.
Αλέκος Κυραρίνης
Μεγάλωσε στην Τήνο. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1997–2003). Στην εκθεσιακή του διαδρομή περιλαμβάνονται οι ατομικές εκθέσεις Χρώμα Κόκκινο (CITRONNE Gallery, Αθήνα, 2025), Πεδίον Ανθίσματος (Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, ΚΠΙΣΝ, 2025), Επί Τύμβω (Αρχαιολογικό Μουσείο του Πόρου, 2023), Approche Philothée (Μητροπολιτικός Καθεδρικός Ναός του Αγίου Στεφάνου, Παρίσι, 2023), Lumière et Obscurité (ΟΟΣΑ, Παρίσι, 2022), Ορατών τε και Αοράτων (CITRONNE Gallery, Αθήνα, 2020) και Φως-Ζωή (Ελληνοαμερικανική Ένωση, 2016).
Η δραστηριότητά του περιλαμβάνει επίσης εικονογραφήσεις και συνεργασίες με λογοτεχνικές εκδόσεις. Έργα του εκτίθενται μόνιμα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος (ΚΠΙΣΝ) και στο The Ilisian, Athens (πρώην Hilton).
Γιώργος Λάππας
Σπούδασε ψυχολογία στο Reed College στο Πόρτλαντ των ΗΠΑ, ενώ εργάστηκε εθελοντικά σε ψυχιατρικά ιδρύματα. Το 1974, με υποτροφία του Ιδρύματος Watson, ταξίδεψε στην Ινδία, όπου μελέτησε την αρχιτεκτονική και τη γλυπτική των ναών. Παρακολούθησε σπουδές αρχιτεκτονικής στην Architectural Association School of Architecture στο Λονδίνο και στη συνέχεια σπούδασε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Συνέχισε στην École des Beaux-Arts στο Παρίσι, με υποτροφία του γαλλικού κράτους.
Συμμετείχε, μεταξύ άλλων, στην Μπιενάλε της Βενετίας (1988 και 1990), εκπροσωπώντας την Ελλάδα το 1990, ενώ έργα του συμπεριλήφθηκαν στην documenta 14 (Κάσσελ – Αθήνα, 2017). Διετέλεσε καθηγητής Γλυπτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας.
Νίκος Ποδιάς
Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη σκηνογραφία στο Central Saint Martins του Λονδίνου και στη Hochschule für Gestaltung und Kunst της Ζυρίχης, με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση. Έχει δημιουργήσει εγκαταστάσεις ειδικά σχεδιασμένες για συγκεκριμένους χώρους και έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες ομαδικές εκθέσεις, μεταξύ των οποίων τα Θεωρήματα (Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης – ΕΜΣΤ, 2018) και Terra In-cognita (Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας Ν. & Σ. Τσαλαπάτα, Βόλος, 2019).
Στις πρόσφατες ατομικές εκθέσεις του περιλαμβάνονται η Safe Area (CITRONNE Gallery, Αθήνα, 2025–2026) και τα Ίχνη (Αρχαιολογικό Μουσείο του Πόρου, 2026). Το 2026 συγκαταλέχθηκε στους φιναλίστ του Nóema Craft Prize, ενώ από το 2005 είναι μέλος της επιμελητικής ομάδας του Φεστιβάλ Βιντεοτέχνης Video Art Miden.
Μυρτώ Ξανθοπούλου
Ελληνοφινλανδή καλλιτέχνις. Μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται. Φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (2004–2009). Έργα της έχουν παρουσιαστεί στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), στο Μουσείο Μπενάκη και στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, ενώ συμπεριλήφθηκε στην ομαδική έκθεση The Equilibrists (2016), που διοργανώθηκε από το New Museum και το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη.
Το 2025 τιμήθηκε με το Βραβείο Νέου Καλλιτέχνη της Art Athina, στο πλαίσιο του οποίου πραγματοποιήθηκε η ατομική της έκθεση αιώνιος ανεμιστήρας στο MOMus – Μουσείο Άλεξ Μυλωνά (2026). Η καλλιτεχνική της πορεία έχει υποστηριχθεί από διεθνείς φορείς και προγράμματα, μεταξύ των οποίων το Mondriaan Fonds, το Rupert Residency και το Outset Contemporary Art Fund.
Το 2020 έλαβε την υποτροφία SNF ARTWORKS Fellowship και το 2025 εξέδωσε το πρώτο της artist book, τέρμα Ασκληπιού. Το 2026 έλαβε επιχορήγηση από την ARTWORKS για την πειραματική ταινία ΜΑΥΡΑ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ (BLACK PASTA FOREVER). Αυτή την περίοδο συμμετέχει σε πρόγραμμα καλλιτεχνικής φιλοξενίας στη La Kunsthalle Mulhouse, στη Γαλλία, όπου τον Φεβρουάριο του 2027 θα εγκαινιαστεί η ατομική της έκθεση.
Η γκαλερί
Η CITRONNE Gallery – Αθήνα ξεκίνησε την λειτουργία της από τον Νοέμβριο του 2018, με στόχο να συνεχίσει και να διευρύνει το εγχείρημα που άρχισε στον Πόρο το 2006. Στο νησί-πέρασμα του Σαρωνικού, με τα γαλήνια τοπία και τις τοπικές μνήμες, η γκαλερί εξέφρασε και υπογράμμισε την εντοπιότητα, το βάρος και την σημασία του «local». Η γκαλερί στο Κολωνάκι, αποσκοπεί να συμπληρώσει την αφετηριακή της λογική, να εισαγάγει ένα πνεύμα παγκόσμιο, να ανοιχτεί στο «global».
Την δεκαετία του ’60, η μετασχηματιζόμενη Αθήνα, με επίκεντρο το Κολωνάκι, ήταν το άνοιγμα της Ελλάδας στον κόσμο, σε ημεδαπούς, διασπορά, αλλοδαπούς, στα Δίκτυα. Ο λόφος αυτός, με τα αναγνωρίσιμα δείγματα της αθηναϊκής αστικής αρχιτεκτονικής, πολυκατοικίες, εκκλησίες, μουσεία, καταστήματα, κινηματογράφους, λειτούργησε ως σημείο αναφοράς για πολλές από τις προσωπικότητες που σηματοδότησαν εκείνη την δεκαετία: ο Κωνσταντίνος Δοξιάδης, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Νίκος Γκάτσος, ο Γιάννης Τσαρούχης. Πολιτικοί και δημοσιογράφοι αντάλλασσαν γνώμες και πληροφορίες στα καφέ-εστιατόρια της πλατείας∙ ο Γεώργιος Ράλλης, η Ελένη Βλάχου, ο Αστέρης Στάγκος.
Στις παρακείμενες Αρχαιολογικές Σχολές και τα μορφωτικά ιδρύματα εγκαταστάθηκαν ιστορικοί, αρχαιολόγοι και ελληνιστές από την Γαλλία, την Αμερική, την Αγγλία∙ ο Roger Milliex, ο George Thomson, ο Edmund Keely. Ο ελληνικός κινηματογράφος της εποχής απεικονίζει το Κολωνάκι ως τόπο ευημερίας, ως δείγμα της μεταπολεμικής ανοικοδόμησης, και σύμβολο κοινωνικής και οικονομικής ανόδου.
Η γκαλερί στεγάζεται σε ένα κεντρικό αστικό διαμέρισμα, σε έναν χώρο ζώντα και ανοιχτό, όπου θα διασταυρώνονται σε αγαστή συνέργεια τα Δίκτυα, εντός και εκτός, τα οποία συγκροτούν και παράγουν Τέχνη και Διανόηση. Μέσα από αυτά, η CITRONNE επιδιώκει να εκφράσει την σύνδεση ανάμεσα στην εντοπιότητα και την εξωστρέφεια, το “glocal”.
Πληροφορίες επίσκεψης
Art Athina 2026
CITRONNE Gallery | Περίπτερο B7
Onassis Ready, Στρατή Τσίρκα 2, Άγιος Ιωάννης Ρέντης, Αθήνα
Preview: με πρόσκληση, Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026.
Ημέρες κοινού: Παρασκευή 13 έως Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026, 12:00–21:00
