Σύστημα διευθέτησης του χρόνου εργασίας σε εβδομαδιαία βάση προβλέπει σχέδιο διάταξης που επεξεργάζεται το υπουργείο Εργασίας, στο πλαίσιο μιας σειράς επιμέρους ρυθμίσεων που πρόκειται να κατατεθούν στη Βουλή στο επόμενο διάστημα σε νέο εργασιακό νομοσχέδιο.
Σύμφωνα με πληροφορίες το υπουργείο εξετάζει να εισάγει τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας και σε εβδομαδιαία βάση ώστε με τον τρόπο αυτόν να καλύπτονται πιο στοχευμένα ανά τακτά διαστήματα οι ανάγκες των επιχειρήσεων για αυξημένη και μειωμένη απασχόληση. Οι αποδοχές των εργαζομένων θα είναι ίδιες και στο αυξημένο αλλά και στο μειωμένο ωράριο.
Για παράδειγμα μια τουριστική επιχείρηση που λειτουργεί τους μισούς μήνες το χρόνο, για να κάνει διευθέτηση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας θα πρέπει να συμφωνήσει με τους εργαζομένους της, διευθέτηση για διάστημα 6 μηνών αλλά τελικά να χρειαστεί για πολύ λιγότερο διάστημα. Με τη ρύθμιση που επεξεργάζεται το υπουργείο Εργασίας η ίδια επιχείρηση θα μπορεί να κάνει τη διευθέτηση όποτε και όταν παρίσταται ανάγκη σε εβδομαδιαία βάση.
Στην περίπτωση αυτή ο συμβατικός χρόνος εργασίας θα μπορεί μέσα στην εβδομάδα να αυξάνεται για κάποιες μέρες και να μειώνεται για τις επόμενες ώστε ο μέσος όρος του εβδομαδιαίου ωραρίου εργασίας να παραμένει στις 40 ώρες. Για παράδειγμα, θα μπορεί να εφαρμόζεται 10ωρη εργασία ημερησίως για δυο μέρες, και σε αντάλλαγμα οι εργαζόμενοι θα έχουν για δυο συνεχόμενες εντός της ίδιας εβδομάδας μειωμένο ημερήσιο ωράριο εργασίας 6 ωρών, και την τελευταία ημέρα να έχουν κανονικό 8ωρο.
Δυο συστήματα
Σήμερα υπάρχουν δυο συστήματα διευθέτησης χρόνου εργασίας, σε ετήσια βάση και εξαμηνιαία που συμφωνούνται ανάμεσα σε εργοδότες και εργαζόμενους είτε με επιχειρησιακές συμφωνίες, είτε με τα Σωματεία ενός κλάδου, είτε και με ατομικές συμβάσεις.
Σήμερα, σε επιχειρήσεις στις οποίες εφαρμόζεται συμβατικό ωράριο εργασίας έως 40 ωρών εβδομαδιαίως, προβλέπεται ότι μέχρι 256 ώρες από τον ετήσιο συνολικό χρόνο απασχόλησης μπορούν να κατανεμηθούν και να προσαυξήσουν τον ημερήσιο και εβδομαδιαίο χρόνο απασχόλησης μιας περιόδου του ημερολογιακού έτους η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 32 εβδομάδες (περίοδος αυξημένης απασχόλησης). Ακολούθως, για το υπόλοιπο διάστημα του ίδιου ημερολογιακού έτους (περίοδος μειωμένης απασχόλησης) ο εργαζόμενος θα πρέπει να απασχολείται λιγότερες ώρες από το συμβατικό εβδομαδιαίο ωράριό του ή να λαμβάνει περισσότερες ημέρες ανάπαυσης (ρεπό) ή ανάλογη προσαύξηση των ημερών της ετήσιας άδειας του ή συνδυασμό μειωμένων ωρών και ημερών ανάπαυσης ή ημερών αδείας.
Κατά τη διευθέτηση σε ετήσια βάση ο μέσος όρος των ωρών εβδομαδιαίας εργασίας χωρίς την υπερεργασία και τις υπερωρίες παραμένει στις 40 ώρες. Σε περίπτωση που συνυπολογιστούν οι τυχόν πραγματοποιηθείσες ώρες υπερεργασίας και νομίμης υπερωρίας, ο ανωτέρω μέσος όρος δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τις 48 ώρες εβδομαδιαίως.
Στην εξάμηνη διευθέτηση σε επιχειρήσεις στις οποίες εφαρμόζεται συμβατικό ωράριο έως 40 ωρών εβδομαδιαίως, επιτρέπεται μέσα σε ένα διάστημα 6 μηνών να απασχολείται ο εργαζόμενος 2 ώρες επιπλέον τη μέρα δηλαδή έως 10 ώρες την ημέρα για μία χρονική περίοδο αυξημένης απασχόλησης και ακολούθως εντός του ίδιου 6μήνου για μία άλλη χρονική περίοδο (περίοδος μειωμένης απασχόλησης), ο εργαζόμενος θα πρέπει να απασχολείται είτε 6ωρο είτε να λαμβάνει περισσότερες ημέρες ανάπαυσης.
Η νέα διάταξη θα έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με την εξάμηνη διευθέτηση με τη διαφορά ότι θα είναι πιο ευέλικτη καθώς η αύξηση και η μείωση του χρόνου εργασίας θα μπορεί να συμφωνείται εντός της ίδιας εβδομάδας.
Επιτροπή για το εργασιακό
Στο υπουργείο Εργασίας μάλιστα έχει συγκροτηθεί από τις 7 Φεβρουαρίου με απόφαση της υπουργού Νίκης Κεραμέως ομάδα εργασίας με επικεφαλής τον αρμόδιο Γενικό Γραμματέα Εργασιακών Σχέσεων Νίκο Μηλαπίδη για τη διερεύνηση και αποτίμηση οικονομικών δεδομένων για θέματα της αγοράς εργασίας.
Η επιτροπή που αποτελείται από υπηρεσιακά στελέχη του υπουργείου Εργασίας και του ΕΦΚΑ καθώς από μέλη του Οικονομικού Επιμελητηρίου, θα παρακολουθεί τις εξελίξεις και τις τάσεις που διαμορφώνονται στην αγορά εργασίας και ανάλογα με τις εξελίξεις θα μπορεί να εισηγείται μέτρα για την αύξηση της απασχόλησης, για την βελτίωση των όρων εργασίας αλλά και για τροποποιήσεις υφιστάμενων εργασιακών ρυθμίσεων.
Στην πράξη η επιτροπή θα λειτουργεί ως ένα παρατηρητήριο της αγοράς εργασίας ώστε να παρεμβαίνει έγκαιρα όταν χρειάζονται επιμέρους ρυθμίσεις που διευκολύνουν τη λειτουργία των επιχειρήσεων.
