Είναι, λένε οι κακές γλώσσες, η αρχή του τέλους για τον αντάρτη της ΝΔ; ‘Όπως είναι γνωστό, του είχε πολλά «μαζεμένα» ο περιφερειάρχης ο οποίος σε λίγο θα ξεκινήσει και προεκλογική περίοδο και σίγουρα δεν θα ήθελε να γεμίσει με σκάνδαλα λόγω του κακού παιδιου της ΝΔ. Οι ψίθυροι σχετικά με την παραίτηση ΒΟΥΤΣΙΝΑ  μιλούν για σκάνδαλα που έχουν βαρύνει την πλάτη του, για πιέσεις που δεν μπόρεσε να αντέξει, για έναν πόλεμο που μόλις ξεκίνησε.

Εν τω μεταξύ, ο Βουτσινάς πασχίζει να κρατήσει την πολυπόθητη θέση του προέδρου της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδος (ΚΕΕΕ), όμως και εκεί οι φήμες οργιάζουν. Το κλίμα, λένε, είναι βαρύ, με αρκετούς να τον θεωρούν «προ-νήπιο» για τη θέση. Ο φόβος της ξαφνικής «πτώσης» είναι διάχυτος.

Μένει να δούμε αν αυτή η παραίτηση είναι η πρώτη κίνηση σε μια παρτίδα σκάκι που θα φέρει ανατροπές. Ή μήπως είναι απλά μια απομάκρυνση ενός στελέχους που δεν ήταν πλέον «χρήσιμο». Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι εξελίξεις θα τρέξουν και σύντομα θα μάθουμε αν το «μαύρο χιούμορ» των παραπολιτικών είναι τελικά η αλήθεια.

Τι να πεις; Η ίδια ξεπερασμένη στρατηγική που τους οδηγεί σε απανωτά λάθη. Αλλά επειδή είναι Κυριακή, και είμαστε καλοί άνθρωποι, τους δίνουμε λίγη ανάσα. Αύριο όμως, η θερμοκρασία ανεβαίνει στα ύψη!

Και όχι μόνο η μετεωρολογική. Ας φροντίσουν να έχουν άφθονο νερό και να κόψουν λίγο από τα φαγοπότια με τα  χρημάτα των βιοτεχνών. Οι λιποθυμίες από τη ζέστη –και από τις αποκαλύψεις– θα είναι συχνό φαινόμενο. Ας  ξεκουραστούν, γιατί από αύριο… αρχίζουν τα δύσκολα!΄΄

Λοιπόν, επειδή μας έλειπε λίγο το δράμα στη ζωή μας, αποφασίσαμε να αναδημοσιεύσουμε την ανάρτηση του συνδυασμού “Συνεχίζουμε Μαζί“. Ετοιμαστείτε για προβληματισμούς… ή απλά για ένα καλό γέλιο, ανάλογα με το πώς το βλέπει κανείς.  

Η παρουσία του Αντιπεριφερειάρχη Νήσων σε μια τέτοια εκδήλωση θα ενίσχυε σημαντικά την εικόνα μιας ενιαίας και συνεκτικής Περιφερειακής Αρχής που εργάζεται αρμονικά και συντονισμένα για τα νησιά. Η απουσία του, δυστυχώς, μπορεί να δώσει την εντύπωση ότι η επικοινωνία ή ο συντονισμός μεταξύ των μελών της Περιφερειακής ηγεσίας δεν είναι πάντα άριστος. Σε μια περίοδο που η αποτελεσματικότητα των διοικήσεων κρίνεται από την ικανότητά τους να λειτουργούν ως ομάδα, μια τέτοια εμφανής απουσία μπορεί να δημιουργήσει σκιές και να υπονομεύσει το μήνυμα της ομαδικής προσπάθειας. Οι πολίτες αναμένουν να βλέπουν όλους τους αρμόδιους φορείς παρόντες και να συντονίζουν τις ενέργειές τους για το κοινό καλό, ειδικά σε σημαντικά ζητήματα που τους αφορούν άμεσα.

Για τους κατοίκους της Ύδρας, η παρουσία του Αντιπεριφερειάρχη, ο οποίος έχει την άμεση αρμοδιότητα και εποπτεία για τα νησιά, θα σηματοδοτούσε μια ισχυρότερη δέσμευση και προσωπική εμπλοκή στα προβλήματα του τόπου τους. Ο Αντιπεριφερειάρχης είναι ο άμεσος εκπρόσωπος της Περιφέρειας στην περιοχή, το πρόσωπο στο οποίο στρέφονται οι τοπικές κοινωνίες για την επίλυση των ζητημάτων τους. Η απουσία του από μια επίσκεψη που περιλαμβάνει την υπογραφή σημαντικών συμβάσεων και την ανακοίνωση έργων εκατομμυρίων, μπορεί να αφήσει μια αίσθηση κενού και να οδηγήσει τους κατοίκους να αναρωτηθούν για το επίπεδο της προσωπικής δέσμευσης του αρμόδιου Αντιπεριφερειάρχη. Η άμεση επαφή και η φυσική παρουσία είναι συχνά καθοριστικής σημασίας για την οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης.

Τέλος, η απουσία του κ. Βουτσινά από ένα τόσο κρίσιμο γεγονός στην Ύδρα ενδέχεται να δημιουργήσει ερωτήματα σχετικά με το επίπεδο προτεραιότητας που δίνεται συνολικά στα νησιά της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων. Αν ο αρμόδιος Αντιπεριφερειάρχης δεν είναι παρών σε μια ανακοίνωση τόσο μεγάλων έργων και δεσμεύσεων, μήπως αυτό υποδηλώνει ότι τα νησιά δεν βρίσκονται πάντα στην κορυφή της ατζέντας; Σε μια εποχή που τα νησιά αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες προκλήσεις, από την κλιματική κρίση μέχρι τις υποδομές, η ενεργή και εμφανής παρουσία όλων των αρμόδιων φορέων είναι απαραίτητη για να διαβεβαιώσει τους πολίτες ότι οι ανάγκες τους αναγνωρίζονται και αντιμετωπίζονται με την πρέπουσα σοβαρότητα.

Η Περιφερειακή Αρχή οφείλει να διασφαλίζει ότι, ανεξάρτητα από τους λόγους, τέτοιου είδους απουσίες επικοινωνούνται με σαφήνεια και διαφάνεια, ώστε να μη δημιουργούν σκιές και να μην υπονομεύουν την εμπιστοσύνη των πολιτών στις προσπάθειες που καταβάλλονται για την ανάπτυξη των νησιών της Αττικής.

Για δεύτερη συνεχόμενη φορά, το ΕΒΕΠ απουσιάζει από δράσεις στις οποίες συμμετέχουν τα άλλα δύο επιμελητήρια του Πειραιά. Μια απουσία που δεν περνά απαρατήρητη από τους μυημένους στα παραπολιτικά δρώμενα της πόλης. Είναι πλέον κοινό μυστικό, το γνωρίζουν και οι πέτρες, πως το ΒΕΠ και το ΕΕΠ τελούν υπό τον πλήρη και αδιαφιλονίκητο έλεγχο του κυρίου Βουτσινά. Μια κατάσταση που έχει δημιουργήσει ένα ιδιότυπο “σκηνικό” στα επιμελητηριακά δρώμενα του Πειραιά.

Και το ενδιαφέρον είναι ότι στην ίδια εκδήλωση συγκαταλέγεται και ο Εμπορικός Σύλλογος Πειραιά. Άραγε, ο Εμπορικός Σύλλογος “ξέφυγε” από την παραδοσιακή εποπτεία του ΕΒΕΠ, υπό τον Κορκίδη; Μήπως η συνεργασία του με τα άλλα δύο επιμελητήρια σηματοδοτεί μια νέα εποχή ή απλά αναδεικνύει τις ρωγμές στο εσωτερικό του ΕΒΕΠ;

Και σαν να μην έφτανε αυτό, το ΕΒΕΠ βρίσκεται σε δικαστική διαμάχη με τον “εκλεκτό της καρδιάς” του ΕΕΠ, ο οποίος, ως γνωστόν, επιχείρησε να αρπάξει την προεδρία από τον επί χρόνια ισχυρό άνδρα του ΕΒΕΠ, τον κύριο Κορκίδη. Οι διαμάχες αυτές δεν είναι απλά νομικές, αλλά αντικατοπτρίζουν έναν βαθύτερο πόλεμο επιρροής και εξουσίας στον Πειραιά.

Οι ψίθυροι στα επιμελητηριακά γραφεία λένε ότι στις τελευταίες εκλογές του ΕΒΕΠ, κάποια ιστορικά μέλη που δεν εξελέγησαν πλέον διατηρούν ανοιχτή αντιπαλότητα με τον Κορκίδη. Μήπως ο Κορκίδης χάνει σιγά σιγά τα ερείσματά του και, εν τέλει, τον έλεγχο του ΕΒΕΠ; Η συχνή συνεργασία του ΕΕΠ και του ΒΕΠ με εμπορικούς συλλόγους γεννά εύλογα ερωτήματα για τις συμμαχίες που οικοδομούνται και τις ισορροπίες που αλλάζουν στον επιχειρηματικό κόσμο του Πειραιά, ενδεχομένως εκτός της παραδοσιακής σφαίρας επιρροής του ΕΒΕΠ.

Στις εκδηλώσεις που διοργανώνουν από κοινού το ΕΕΠ και το ΒΕΠ, η παρουσία της βουλευτού, νυν Υπουργού, Δόμνας Μιχαηλίδου είναι πάντα κάτι παραπάνω από ισχυρή. Δεν είναι μυστικό ότι η κυρία Μιχαηλίδου στήριξε ανοιχτά τον φίλο της, κύριο Μαστρονικόλα, στις τελευταίες επιμελητηριακές εκλογές. Ουσιαστικά, αυτή η στήριξη ήταν ένας τρόπος να του ξεπληρώσει την αμέριστη βοήθεια που ο ίδιος της παρείχε στις βουλευτικές εκλογές, εξασφαλίζοντας την εκλογή της στον Πειραιά. Οι φωτογραφίες από τον προεκλογικό αγώνα του κυρίου Μαστρονικόλα, ο οποίος έδωσε μάχη για την εκλογή της κυρίας Μιχαηλίδου στον Πειραιά, είναι νωπές στη μνήμη όλων. Παράλληλα, η αντιπαλότητα μεταξύ του κυρίου Κορκίδη και της κυρίας Μιχαηλίδου είναι επίσης ευρέως γνωστή.

Το ερώτημα που πλανάται είναι ένα: Τι συμβαίνει τελικά στα επιμελητήρια του Πειραιά; Και πού αποσκοπεί αυτή η φερόμενη “αρπαγή” τους από τον κύριο Βουτσινά; Αν είχε τις “πλάτες” της Νέας Δημοκρατίας, θα χρειαζόταν να στήσει ένα ολόκληρο παιχνίδι; Ή μήπως, οι κύριοι Μαστρονικόλας και Βουτσινάς έχουν ενδεχομένως δημοτικές βλέψεις; Γιατί βουλευτικές, ούτε στον ύπνο τους…

Το παρασκήνιο στον Πειραιά είναι πλούσιο και οι εξελίξεις στα επιμελητήρια αποτελούν έναν καθρέφτη των ευρύτερων πολιτικών και κοινωνικών διεργασιών στην πόλη. Μένει να δούμε ποια θα είναι η επόμενη πράξη σε αυτό το διαρκές θέατρο σκιών.

Ο εισαγγελέας Πιέρρος ζητά ποινικές διώξεις κατά του πρώην αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ., Μιχάλη Καραμαλάκη, για ηθική αυτουργία σε υπόθαλψη εγκληματία και παράνομη βία – μια ξεκάθαρη εικόνα εκβίασης ανώτατου αξιωματικού, του Σπύρου Δόσχορη, που τόλμησε να καταγγείλει. Ζητούνται επίσης διώξεις κατά του γιου του πρώην υπουργού για ναρκωτικά και κατά αστυνομικών για υπόθαλψη εγκληματία.

Το πόρισμα διαλύει πλήρως την εικόνα που είχε καλλιεργηθεί τότε, αποκαλύπτοντας συντονισμένες ενέργειες συγκάλυψης. Ακόμα και οι ένορκες καταθέσεις των υπόπτων, που χρησιμοποιήθηκαν για την αρχειοθέτηση της υπόθεσης, ακυρώνονται ως παράνομες και αναξιόπιστες. Η «απαλλακτική» ΕΔΕ χαρακτηρίζεται ως φιάσκο. Αυτό που συνέβη ήταν μια απροκάλυπτη προσπάθεια «κουκουλώματος» για να προστατευθεί ο γιος πολιτικού προσώπου.

Ο πρώην υπουργός, Τάκης Θεοδωρικάκος, όχι μόνο δεν επιδίωξε τη διαλεύκανση της υπόθεσης, αλλά εξαπέλυσε επιθέσεις, μιλώντας για «συκοφαντίες» και «ρυπαρά μέσα». Το δελτίο Τύπου του, με τον τίτλο «Ως εδώ η αθλιότητα», μοιάζει σήμερα με μια τραγική ειρωνεία. Η Δικαιοσύνη μίλησε, οι ευθύνες αποδόθηκαν – εκτός από την πολιτική.

Η σιωπή της Βουλής και η αδράνεια της αρμόδιας επιτροπής να διερευνήσει τη θεσμική εμπλοκή του τότε υπουργού είναι εγκληματική. Τώρα, με τον κ. Θεοδωρικάκο να κατέχει κρίσιμη υπουργική θέση, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται ενώπιον μιας αμείλικτης πραγματικότητας. Η παραμονή ενός υπουργού με τέτοιο «σύννεφο» πάνω από το κεφάλι του, ειδικά για υπόθεση που αφορά τη θητεία του σε νευραλγικό υπουργείο, αποτελεί πολιτική πρόκληση και πλήγμα στην αξιοπιστία της κυβέρνησης.

Το μήνυμα του κ. Πιέρρου είναι ξεκάθαρο: η διαφθορά και η συγκάλυψη δεν θα γίνουν ανεκτές. Η πραγματική νίκη, όμως, θα έρθει όταν και η πολιτική εξουσία λογοδοτήσει. Η Βουλή οφείλει να επανεξετάσει άμεσα την άρση της ασυλίας του πρώην υπουργού. Σε διαφορετική περίπτωση, η ατιμωρησία θα παγιωθεί, δηλητηριάζοντας τη δημοκρατία μας.

Το σκάνδαλο Θεοδωρικάκου δεν είναι απλά μια ποινική υπόθεση. Είναι η απόδειξη ότι η εξουσία μπορεί να προσπαθήσει να φιμώσει την αλήθεια. Είναι η ώρα οι θεσμοί να αποδείξουν ότι κανείς, μα κανείς, δεν βρίσκεται πάνω από τον νόμο.Θα τολμήσει η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει την αλήθεια ή θα επιλέξει ξανά την συγκάλυψη;

Να αγοραστεί το παγωτό, δηλαδή, στην πρώτη πανελλήνια ημέρα παγωτού και όχι να το προσφέρουν οι συμμετέχοντες επαγγελματίες!

Μιλάμε για την πανελλήνια ημέρα παγωτού χωρίς να συμμετέχουν επαγγελματίες από όλη την Ελλάδα!

Μάγκες, κάτι δε μας λέτε καλά!

Είναι πράγματι απολαυστικό (με την ειρωνική έννοια, φυσικά) να παρακολουθεί
κανείς πώς ένας «εκλεγμένος πρόεδρος», (εντός εισαγωγικών, διότι εκκρεμεί η
εκδίκαση αίτησης ακυρώσεως στο ΣτΕ κατά της εκλογής), που θα όφειλε να
εκπροσωπεί εξίσου τον μεταλλουργό και τον υδραυλικό, τον επιπλοποιό και τον
τεχνίτη μετάλλου, τον ραφτά και τον ξυλουργό, έχει αναγάγει το Επιμελητήριο σε
προσωπικό του… εργαστήριο ζαχαροπλαστικής. Αν κρίνουμε από τις δράσεις, τις
αποφάσεις, τις χρηματοδοτήσεις και τις δημόσιες εμφανίσεις, όλα γυρίζουν γύρω από
ένα μίξερ και μια κουτάλα.

Δεν είναι, φυσικά, κακό να είναι κανείς ζαχαροπλάστης. Το αντίθετο. Αλλά είναι
μάλλον καταστροφικό για ένα θεσμικό όργανο όταν ο «πρόεδρός» του πιστεύει ότι η
ανάπτυξη του κλάδου της βιοτεχνίας περνά αποκλειστικά από τη βελτίωση της
συνταγής για σιροπιαστά ή από επιδοτούμενα σεμινάρια διακόσμησης cupcake.
Όταν ο προηγούμενος πρόεδρος –που παρενθετικά να θυμίσουμε ότι δεν έφτιαχνε
τούρτες αλλά διαμόρφωνε πολιτικές για τη στήριξη όλων των επαγγελματιών–
μιλούσε για ψηφιοποίηση των μικρών επιχειρήσεων, οργάνωση κλαδικών εκθέσεων
για κάθε επάγγελμα, και πραγματική επαφή με τις ανάγκες των μελών, θεωρούσε
αυτονόητο ότι όλοι είχαν θέση στο τραπέζι. Σήμερα, το τραπέζι είναι γεμάτο πιατέλες
με μακαρόν και κομψές βιτρίνες με σοκολατάκια, αλλά… κανείς δεν ρώτησε τον
ηλεκτρολόγο, τον κουρέα, τον φαρμακοποιό, αν χορταίνει με γλάσο.

Το αποκορύφωμα, όμως, της… «σοκολατένιας ηγεσίας» είναι αναμφίβολα ο
εορτασμός των 100 χρόνων του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Πειραιά. Ένα ιστορικό
ορόσημο, που θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την ενότητα, την αναδρομή στη
συμβολή όλων των βιοτεχνών στον κοινωνικό και οικονομικό ιστό του Πειραιά,
επιλέχθηκε να τιμηθεί με δράση προσφοράς… παγωτού. Ναι, καλά διαβάσατε.
Παγωτού. Όχι έκθεση, όχι ημερίδα, όχι κάποιο φόρουμ για τις προκλήσεις της
σύγχρονης βιοτεχνίας. Παγωτό. Σε πλαστικά κυπελλάκια. Με κουπόνι. Και ουρές.
Ίσως και με σιρόπι φράουλα.

Αν δεν διαβάζαμε τις επίσημες ανακοινώσεις, θα νομίζαμε ότι πρόκειται για κάποιο
κέτερινγκ από βαφτίσια υπό τις ιαχές ενθουσιασμένων παιδιών που τρώνε παγωτό και
γονιών που κοιτούν βαριεστημένοι. Μα, «Γιορτάζουμε 100 χρόνια βιοτεχνίας με
γιορτή παγωτoύ»; Είναι προσβολή στην παράδοση ή προσβολή στη λογική;

Το ερώτημα που πλανάται πλέον στους διαδρόμους του ΒΕΠ είναι αν υπάρχει
περίπτωση να δούμε, μέσα στα επόμενα χρόνια, και δράσεις όπως «Ημέρα
Λουκουμά», «Μπουφέ Παντεσπάνι για την Ανάπτυξη» ή ακόμα και την ίδρυση του
πρώτου τοπικού think tank με τίτλο «Ζαχαροτεχνία και Επιχειρηματικότητα – Μια
Στρατηγική Προσέγγιση».

Τα υπόλοιπα επαγγέλματα, βέβαια, τιμωρούνται με απόλυτη σιωπή. Ούτε μία δράση
για τους μεταλλουργούς. Ούτε ένα σεμινάριο για την ενεργειακή αναβάθμιση των
μικρών εργαστηρίων. Μηδέν συμμετοχή σε αναπτυξιακά έργα για την επιβίωση των
τεχνικών επαγγελμάτων. Ούτε καν μια απλή ακρόαση των αιτημάτων τους.
Ο νυν «πρόεδρος», με ύφος πατερναλιστικό και λόγο γεμάτο μεταφορές τύπου «η
ανάπτυξη είναι σαν τη μους σοκολάτα – χρειάζεται σταθερότητα και υπομονή»,
συνεχίζει ακάθεκτος να ηγείται, λες και το ΒΕΠ είναι προσωπική του βιτρίνα και οι
υπόλοιποι επαγγελματίες, διακοσμητικές τρούφες.

Η αντιπολίτευση εντός του Επιμελητηρίου –όσοι δεν τράπηκαν σε παγωμένη σιωπή ή
προσανατολίζονται σε συνειδητή αποχή– αγωνίζεται να φέρει πίσω την ουσία. Να
θυμίσει ότι το ΒΕΠ δεν είναι λέσχη ζαχαροπλαστών, αλλά θεσμική ασπίδα για όλους
τους βιοτέχνες. Ότι ο ρόλος του είναι να εξισορροπεί, να διαβουλεύεται, να
οργανώνει και να πιέζει. Όχι να φτιάχνει κερασάκια.

Γιατί τελικά, όταν το παγωτό λιώσει –και θα λιώσει, ειδικά στον Πειραιά με 35
βαθμούς τον Ιούνιο– τι θα μείνει; Μια κολλώδης ανάμνηση και η πικρή γεύση μιας
χαμένης ευκαιρίας. Και ενώ οι υπόλοιποι βιοτέχνες προσπαθούν να επιβιώσουν, ένας
άνθρωπος συνεχίζει να χτίζει καριέρα πάνω σε κορνέ και χρωματιστές τρούφες.
Μέχρι τότε, ας απολαύσουμε το «Πανηγύρι Παγωτού για τη Βιοτεχνία» με την
ελπίδα πως κάποια στιγμή, το ΒΕΠ θα επιστρέψει στη σοβαρότητα, και θα
σταματήσει να αντιμετωπίζει τα προβλήματα των επαγγελματιών σαν μια τούρτα
γενεθλίων που απλώς χρειάζεται άλλο γαρνίρισμα.

Γιατί αν συνεχίσουμε έτσι, την επόμενη φορά που κάποιος βιοτέχνης θα ζητήσει
στήριξη, η απάντηση πιθανότατα θα είναι: Πασχαλινά τσουρέκια αντί πολιτικής
πρότασης, κουραμπιέδες Χριστουγέννων αντί αναπτυξιακού σχεδίου, και παγωτό
βανίλια για τα καλοκαίρια.

Συνδικαλιστικά όργανα για τα μάτια του κόσμου ; 

Κυκλοφορεί βίντεο με ξυλοδαρμό υπαλλήλου σε συνεδρίαση συλλογικού οργάνου απόντα τα συνδικαλιστικά όργανα.

Διαβάζουμε δελτία τύπου για καταγγελίες μελών του ΔΣ του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Πειραιά που αφορούν εξώδικη διαμαρτυρία υπαλλήλου προς τη Διοίκηση . 

Διαβάζουμε ότι τα συνδικαλιστικά όργανα ενημερωθηκαν  εγγράφως αλλά τελικά δεν ενεργούν .   

Η νέα πρόεδρος της ΟΣΥΕ επικοινώνησε με την υπάλληλο ; Ο πρόεδρος του Συλλόγου ; 

Τελικα η ΟΣΥΕ και οι Σύλλογοι των Υπαλλήλων ανά την Ελλάδα γιατί υπάρχουν ; Ας μας ενημερώσει κάποιος ποιος ο λόγος ύπαρξης τους; 

Τα ιδιόκτητα  γραφεία της ΟΣΥΕ με ποια χρήματα αγοράστηκαν και για ποιο λόγο υπάρχουν ; 

Τι γίνεται τελικά με τις συνδρομές των μελών ; Τα μέλη ταιζουν δήθεν συνδικαλιστικά όργανα που είναι απών σε ξυλοδαρμούς και εξώδικες καταγγελίες ; 

Τι συμβαίνει τελικά σε αυτό το επιμελητήριο ; 

Επιτιμος της ΟΣΥΕ ο πρώην διευθυντης του ΒΕΠ που κυκλοφορεί σε φωτογραφίες αγκαλιά με την νέα πρόεδρο της ΟΣΥΕ.

Τι κάνουν η νυν πρόεδρος και ο επίτιμος για όλα αυτά ; Έχουν εφαρμόσει τη νομοθεσία αλλά και όσα προβλέπει το καταστατικό τους ; 

Η απλώς συνεχίζουν το έργο του επίτιμου , ταξίδια ανά την Ελλάδα με λεφτά των μελών ;

Ούπς, ερώτηση σημαντική τα ταξιδακια του επίτιμου ανά την Ελλάδα ποιος τα χρηματοδοτεί η ΟΣΥΕ;

Τελικά τα μέλη χρηματοδοτούν συνδικαλιστικούς φορείς για ταξιδακια ή για να έχουν ανταποδοτικά οφέλη στη στήριξη και ενίσχυση των επιχειρήσεων τους ; 

Τραγικά όλα όσα συμβαίνουν στο ΒΕΠ και ακόμα πιο τραγικό η απαξίωση του θεσμού να έρχεται από ένα ιστορικό επιμελητήριο του Πειραιά.

Θα συνεχίσουμε την έρευνα στα συνδικαλιστικά των επιμελητηριων αλλά και για το τι τελικά συμβαίνει στο ΒΕΠ και το προσωπικό του και θα επανελθουμε σύντομα ……..

Συγγνώμη… Ξεχάσαμε και την προεδρία του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Πειραιά που κατέχει με μπροστινό τον κύριο  Μαστρονικόλα..

Που είναι τα χρόνια που ο μεν επίτιμος όχι μόνο δεν ήθελε καμία επαφή με τον κύριο Βουτσινά αλλά δεν επέτρεπε καν να έρθει στο Β.Ε.Π. όταν ο τότε Υπεύθυνος ΓΕΜΗ της ΚΕΕΕ γύριζε πόρτα πόρτα τα επιμελητήρια της χώρας…

Δεν ήταν ,μάλιστα, λίγες οι φορές που είχαν έρθει σε ρήξη ο αρχισυνδικαλιστής και ο μικρός της ΚΕΕΕ.

Να όμως που η προεδρία αρχικά του Β.Ε.Π. και στη συνέχεια της ΚΕΕΕ ένωσε τους αιώνιους εχθρούς . Διότι τώρα τολμά ο κος Βουτσινάς να τα βάλει με τον αρχισυνδικαλιστή επίτιμο..;

Τώρα που όλα τα επιμελητήρια και το προσωπικό τους είναι στο κεφαλάκι του θα τολμήσει να τα βάλει με τους αιώνιους αντιπάλους του, τους δημόσιους υπαλλήλους ; 

Θα έχει ενδιαφέρον η συνύπαρξη τους αλλά και το πώς θα καταφέρει ο πρόεδρος της ΚΕΕΕ να προχωρήσει στην εξυγίανση των όσων όπως έλεγε έχει σπείρει ο επίτιμος στα επιμελητήρια…

Κλείνοντας, να επισημάνουμε για μια ακόμη φορά, ότι δυστυχώς από όλα αυτά προκύπτει ότι τα επιμελητήρια είναι έρμαια στα χέρια δημοσίων υπαλλήλων που έχουν δημιουργήσει μαγαζάκια και ελέγχουν διοικήσεις… 

Η περίπτωση του Β.Ε.Π. στον Πειραιά είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα το οποίο έχει συμβεί όμως και σε άλλα επιμελητήρια της χώρας.

Τραγικό τα μέλη να βλέπουν τους δημοσίους υπαλλήλους που τους πληρώνουν να διοικούν τα επιμελητήρια και αυτά να ψάχνουν να βρουν στήριξη…

Στο Β.Ε.Π. βέβαια, σχετικά με τα μαγαζάκια δημοσίων υπαλλήλων  έχει αναλάβει η ελληνική δικαιοσύνη στα υπόλοιπα επιμελητήρια προς το παρόν ησυχία…

Εν αναμονή εξελίξεων…