Αν νομίζετε ότι η ελληνική επιχείρηση διοικείται με βάση το σύγχρονο management, τις επενδύσεις και την ψηφιακή μετάβαση, είστε βαθιά νυχτωμένοι. 

Η πραγματική, η αγνή, η παραδοσιακή επιμελητηριακή ζωή θυμίζει περισσότερο συνδυασμό σχολικής πενταήμερης, οικογενειακού καυγά σε κυριακάτικο τραπέζι και στρατιωτικής πειθαρχίας με τηλεχειριστήριο. 

Τα όσα εκτυλίχθηκαν πρόσφατα και έρχονται στο φως, ενόψει της επερχόμενης Γενικής Συνέλευσης της ΚΕΕΕ στην Κρήτη αυτό το Σαββατοκύριακο, αποδεικνύουν ότι το χιούμορ στην Ελλάδα δεν χρειάζεται να είναι μαύρο· το γράφει μόνο του το σενάριο της πραγματικότητας.

Ως πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, ή μάλλον από το χρονόμετρο της ντροπής: 

Στη Γενική  Συνέλευση της ΚΕΕΕ στην Καρδίτσα η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι. 

Ο κ.  Βουτσινάς καίγεται να περάσει ένα θέμα προς ψήφιση εκτός ημερήσιας διάταξης. 

Ο κ.  Χατζηθεοδοσίου παίρνει τον λόγο για να τοποθετηθεί και τότε, σαν έτοιμος από καιρό, ο κ.  Μαστρονικόλας εξαπολύει μια λεκτική επίθεση γεμάτη υβριστικούς χαρακτηρισμούς.

Ο Αντιπρόεδρος της ΚΕΕΕ, κ. Δαμούλος, παρακολουθώντας το θέαμα, συμπυκνώνει την ουσία σε μια φράση: «Αυτή είναι η κατάντια και τα στρατιωτάκια του Βουτσινά» .

Με φωνή κλεισμένη από την ένταση, ο κ. Χατζηθεοδοσίου προχωρά στη συνέχεια σε μια καταγγελία που θα ζήλευε κάθε σεναριογράφος επιθεώρησης. Ο κ. Μαστρονικόλας, ο άνθρωπος που επιτίθεται με τόσο ζήλο, φαίνεται πως έχει εξομολογηθεί δημοσίως στην ΚΕΕΕ το απόλυτο success story:
«Εγώ έγινα Πρόεδρος χωρίς να το ξέρω, με έβγαλε ο Βουτσινάς! Δεν ήξερα καν ότι είχαμε επιμελητηριακές εκλογές!»

Ας σταθούμε λίγο εδώ. Μιλάμε για μια νέα μορφή διοικητικής επιστήμης: Ο ανυποψίαστος πολίτης ξυπνάει το πρωί, πίνει τον καφέ του και ξαφνικά μαθαίνει ότι είναι Πρόεδρος Επιμελητηρίου επειδή ο κ. Βουτσινάς, παρέα με τους γονείς του, αποφάσισαν να τον εκλέξουν! 

Η οικογενειακή θαλπωρή στην υπηρεσία του επιχειρείν. Και πώς εξασφαλιζόταν η δημοκρατική νομιμοποίηση; Με την κλασική μέθοδο των μαζικών SMS σε μέλη των επιμελητηρίων, τα οποία υπαγόρευαν με το ζόρι ποιον πρέπει να ψηφίσουν. Ποιος χρειάζεται προεκλογικό αγώνα όταν υπάρχει το 160 χαρακτήρων manual της επιτυχίας;

Το καλύτερο κομμάτι, ωστόσο, ανήκει στον ίδιο τον κ. Βουτσινά, ο οποίος με αφοπλιστική ειλικρίνεια παραδόθηκε στη συνέχεια της εμπλοκής του στα εσωτερικά του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Πειραιά (ΒΕΠ). 

Ο λόγος; Στην πιάτσα κυκλοφορούσε η φήμη ότι στο Επιμελητήριο «έπαιζαν ξύλο» .
Οι ανήσυχοι γονείς του κ. Βουτσινά, ακούγοντας για τις μάχες σώμα με σώμα, νόμιζαν ότι οι καυγάδες γίνονταν στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο Πειραιά (ΕΕΠ). Οπότε, για να μην ανησυχούν οι άνθρωποι και για να αποκατασταθεί η οικογενειακή ηρεμία, ο κ. Βουτσινάς έπρεπε οπωσδήποτε «να το λύσει αυτό». 

Όταν η επιμελητηριακή αναδιοργάνωση γίνεται για να μην μας κατσαδιάσουν οι γονείς μας, τα λόγια περιττεύουν.
Όμως το γλέντι δεν σταματά. 

Η καταγγελία Χατζηθεοδοσίου πήρε ακόμα πιο σκληρή τροπή, αγγίζοντας τα οικονομικά της Κεντρικής Ένωσης. 

Ο Πρόεδρος της ΕΕΑ κατήγγειλε ανοιχτά τον κ. Βουτσινά για δύο συγκεκριμένα ποσά της ΚΕΕΕ, για τα οποία –όπως τόνισε χαρακτηριστικά– «πρέπει να πάει στον Εισαγγελέα» .
Παράλληλα, τον κατηγόρησε ότι επιστρατεύει τον κ. Μαστρονικόλα σε ρόλο «κλακαδόρου» για να τον προβοκάρει, ώστε να αποπροσανατολιστεί η κουβέντα από τα οικονομικά. 

Και ποια ήταν η αντίδραση του κ. Βουτσινά; Μέσα στο γενικό χαμό, με τους υπόλοιπους Προέδρους να ωρύονται και τις αντιδράσεις να πέφτουν βροχή, εκείνος συνέχιζε να ζητά την έγκριση και την ψήφιση του θέματος του εκτός ημερησίας. 

Ψυχραιμία ή απόλυτη άγνοια κινδύνου; Ο χρόνος θα δείξει.

Με αυτά τα λαμπρά διαπιστευτήρια, το επιμελητηριακό τσίρκο μεταφέρει τις παραστάσεις του στη Μεγαλόνησο. Οι πληροφορίες λένε ότι οι διοργανωτές στην Κρήτη εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο να αντικαταστήσουν τα παραδοσιακά κρητικά μαχαίρια στα δώρα των προσκεκλημένων με μαζικά πακέτα SMS και ωτασπίδες.

Οι δε κάμερες ασφαλείας της Γενικής Συνέλευσης έχουν λάβει οδηγίες από τους «σκηνοθέτες» να κοιτάζουν το ταβάνι σε περίπτωση που κάποιος ξεκινά να μοιράζει «γαλλικά» ή τίτλους Προέδρων.

Σύντροφοι  της ΚΕΕΕ, καλό ταξίδι στην Κρήτη. 

Κρατήστε τα κινητά σας ανοιχτά για τα SMS της γραμμής και, αν δείτε ξαφνικά κάποιον δίπλα σας να ανακηρύσσεται Πρόεδρος χωρίς να το ξέρει, μην τον ξυπνήσεις. 

Ζει το δικό του, ελληνικό επιμελητηριακό όνειρο.

Αν παρακολουθήσατε το πρόσφατο βίντεο-φωτιά από την Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδος (ΚΕΕΕ) με το περίφημο «Ζήτω η Δημοκρατία», σίγουρα θα νιώσατε μια βαθιά ανακούφιση. Η δημοκρατία μας προστατεύεται. Το ερώτημα είναι ποιος προστατεύει το κύρος του θεσμού και τις τσέπες των μελών από το απόλυτο θέατρο του παραλόγου που εκτυλίσσεται πίσω από τις κλειστές πόρτες.

Όσα ακούστηκαν στη συνεδρίαση δεν είναι απλώς για μαύρο χιούμορ· είναι για εισαγγελέα. Και απ’ ό,τι φαίνεται, προς τα εκεί πάει το πράγμα.

«Εγώ είμαι η αρχή, εγώ αποφασίζω»: Ο Λουδοβίκος των Επιμελητηρίων

Η συνεδρίαση μετατράπηκε σε ένα πρωτοφανές «κατηγορώ» κατά του Προέδρου της ΚΕΕΕ, κ. Βουτσινά, με τις εκφράσεις που ακούστηκαν να περιγράφουν ένα καθεστώς απόλυτης μοναρχίας. «Εγώ είμαι η αρχή, είμαι ο Λουδοβίκος ο 14ος, εγώ αποφασίζω και δεν μιλάει κανένας», ήταν το πνεύμα που καταγγέλθηκε, με μέλη της Διοικητικής Επιτροπής να κάνουν λόγο για μια ξεκάθαρη διαδικασία φίμωσης: όποιος διαφωνεί με τον Πρόεδρο, απλώς… καρατομείται!

Το μαύρο χιούμορ βέβαια φτάνει στο απόγειό του αν σκεφτεί κανείς ότι ο κ. Βουτσινάς, στο παρελθόν, ως μέλος, είχε διαφωνήσει αμέτρητες φορές. Με τη λογική που εισάγει σήμερα, θα έπρεπε τότε να του είχαν «πάρει το κεφάλι». Αλλά προφανώς, οι κανόνες αλλάζουν όταν κάθεσαι στην κεντρική καρέκλα.

Οι καταγγελίες που ήρθαν στο φως προκαλούν ζάλη:

• Kαρατόμηση Λεβέντη: Καταγγέλθηκαν πρωτοφανή πράγματα για το πώς ο κ. Βουτσινάς μάζεψε υπογραφές για να εξαναγκάσει τον τέως Γενικό Γραμματέα της ΚΕΕΕ, κ. Λεβέντη, να υποβαθμιστεί σε Αντιπρόεδρο, επειδή προφανώς «δεν του έκανε» για τη θέση. Όποιος δεν σκύβει το κεφάλι ή δεν ζητάει συγχώρεση, πάει σπίτι του.
• Το «ανέκδοτο» με τον Υπεύθυνο ΓΕΜΗ: Ο Υπεύθυνος ΓΕΜΗ της ΚΕΕΕ ζήτησε να αναλάβει τα καθήκοντά του, για να εισπράξει –σύμφωνα με τις καταγγελίες– την αφοπλιστική απάντηση: «Είσαι αμόρφωτος, η συμφωνία ήταν να είσαι τύποις υπεύθυνος, αλλά εγώ θα κάνω κουμάντο». Ένας χρόνος εικονικής πραγματικότητας στην Κεντρική Ένωση!
• Πλαστά πρακτικά και κρυφές επιτροπές: Ο κ. Ρογκάκης προχώρησε σε σοβαρότατες καταγγελίες για πλαστογραφημένα πρακτικά, αλλά και για επιτροπές στις οποίες «τρύπωνε» ο Πρόεδρος χωρίς να έχει ενημερώσει ποτέ τη Διοικητική Επιτροπή.

Και στο βάθος… το Σύνδρομο της Νίκαιας

Και ενώ στην ΚΕΕΕ γίνεται η άλωση της δημοκρατίας, ας ρίξουμε μια ματιά και στα δικά μας, τα πειραιώτικα λημέρια, όπου η σύμπτωση έχει γίνει πλέον επιστήμη.

Αναρωτιέται κανείς: Στο Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Πειραιά (ΒΕΠ) και στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο Πειραιά (ΕΕΠ) –όπου συμπτωματικά προεδρεύει ο ίδιος άνθρωπος– οι εκεί Υπεύθυνοι ΓΕΜΗ τι ακριβώς κάνουν; Είναι κι εκεί «τύποις» κάδρα στον τοίχο, ενώ άλλος κάνει κουμάντο;

Το ρεπορτάζ πάντως βγάζει λαβράκι: Και οι δύο Υπεύθυνοι ΓΕΜΗ –τόσο στο ΒΕΠ όσο και στο ΕΕΠ– κατάγονται από τη Νίκαια! Την πόλη που τόσο παθολογικά αγαπά ο κ. Βουτσινάς. Φαίνεται πως η Νίκαια βγάζει αποκλειστικούς ειδικούς για τις καρέκλες του ΓΕΜΗ. Μια πόλη, μια παρέα, δύο Επιμελητήρια… και η Διαύγεια να πληρώνει κανονικότατες αμοιβές σε «τοποτηρητές». Εισπράττεις για να υπάρχεις (και να κατάγεσαι από τη σωστή γειτονιά).

Ραντεβού στον Εισαγγελέα: Καλημέρα στο Υπουργείο Ανάπτυξης

Το σόου της ΚΕΕΕ φαίνεται πως θα έχει και δικαστικό σίκουελ. Κατά τη διάρκεια του απόλυτου μπάχαλου, ακούστηκαν πεντακάθαρα τόσο ο κ. Χατζηθεοδοσίου όσο και ο κ. Δαμίγος να προειδοποιούν: Αν περάσει αυτό το θέμα (της φίμωσης και των διώξεων), η επόμενη στάση είναι ο Εισαγγελέας.

Το μεγάλο ερώτημα παραμένει: Το Υπουργείο Ανάπτυξης (ΥΠΑΝ) τα γνωρίζει όλα αυτά; Κι αν τα γνωρίζει, τι κάνει; Μήπως στο ΥΠΑΝ κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου και δεν έμαθαν τι έγινε στην ΚΕΕΕ; Οι Υπηρεσίες ΓΕΜΗ ανήκουν οργανικά στο Υπουργείο. Το Κράτος έχει την απόλυτη ευθύνη. Πώς σκοπεύει να προστατεύσει τα μέλη, τη νομιμότητα και το δικό του κύρος, όταν ο θεσμός μετατρέπεται σε πεδίο προσωπικών εκδικητικών διώξεων, πλαστογραφιών και τοπικιστικών εξυπηρετήσεων;

Το Συμπέρασμα;

Αν η μόνη χρησιμότητα των Επιμελητηρίων είναι να λειτουργούν ως «μαγαζάκια» με φιμωμένα μέλη, εικονικούς υπεύθυνους ΓΕΜΗ και προέδρους-αυτοκράτορες, τότε ας τα κλείσουν να ησυχάσουμε.

Αν πάλι το Υπουργείο συνεχίσει να σφυρίζει αδιάφορα, ας μετονομαστεί η ΚΕΕΕ σε «Βασίλειο της Νίκαιας» με Πρόεδρο τον Λουδοβίκο τον 14ο. Θα είναι τουλάχιστον πιο ειλικρινές.

Μέχρι τότε, «Ζήτω η Δημοκρατία» των επιμελητηριακών bonus και των δικαστικών αιθουσών που έρχονται.

Όλο το παρασκήνιο της πολιτικής συναλλαγής στην ηγεσία του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Πειραιά.

 Από τη «φυγή» της νύφης(Ε.Μ,) στην αγκαλιά Μαστρονικόλα, μέχρι το μπαράζ των ενταλμάτων στη Διαύγεια για εκτυπώσεις, banners και εκδόσεις βιβλίων χιλιάδων ευρώ.

Έντονη οσμή πολιτικής συναλλαγής και «γαϊτανάκι» απευθείας αναθέσεων αναδύεται από τους διαδρόμους του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Πειραιώς (ΒΕΠ), εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τη σημερινή διοίκηση του κ. Ι. Μαστρονικόλα. Τα επίσημα έγγραφα που αποκαλύπτονται μέσω της «Διαύγειας» δεν αφήνουν περιθώριο για παρερμηνείες: το επιμελητηριακό χρήμα χρησιμοποιείται απροκάλυπτα ως εργαλείο για την εξαγορά συμμαχιών, την αποδυνάμωση των αντίπαλων συνδυασμών και την ικανοποίηση προσωπικών φιλοδοξιών, με φόντο τις επερχόμενες εκλογικές – δημοτικές, περιφερειακές, εθνικές, ευρωεκλογικές – διαδικασίες.

Το χρονικό της «συνεργασίας» βγάζει μάτι. Όλα ξεκίνησαν όταν η νύφη(Ε.Μ.) της πρώην Β’ Αντιπροέδρου, επέλεξε να αλλάξει στρατόπεδο και να «μετακομίσει» στην παράταξη του Ματσρονικόλα. Το αντίτιμο της μεταγραφής; Άμεσο, θεσμικό και οικονομικό. Αρχικά, εξασφάλισε τη θέση  στο Εθνικό Επιμελητηριακό Δίκτυο Ελληνίδων Γυναικών Επιχειρηματιών (ΕΕΔΕΓΕ) και στην ομάδα γυναικείας επιχειρηματικότητας του ΒΕΠ.

Όμως, το «συμβόλαιο» της πολιτικής μετακίνησης δεν περιορίστηκε σε μια καρέκλα. Σχεδόν αμέσως, η κάνουλα των απευθείας αναθέσεων άνοιξε διάπλατα για την ατομική επιχείρηση της κουνιάδας της με έδρα τα Μέγαρα (Δ.Ν.). Μέσα σε ελάχιστες εβδομάδες, η εν λόγω επιχειρηματίας μετατράπηκε στον απόλυτο, μονοπωλιακό εργολάβο του ΒΕΠ για κάθε είδους εκτυπωτική, διαφημιστική και εκδοτική δραστηριότητα, αφήνοντας εκτός άλλους παραδοσιακούς προμηθευτές.

Ακόμα και αυτή η «εκδήλωση των γυναικών» που πλασαρίστηκε από τη διοίκηση ως θεσμική επιτυχία, χρηματοδοτήθηκε με fast-track διαδικασίες από το Επιμελητήριο, με ανάδοχο την κουνίαδα! Τα banners και τα διαφημιστικά δώρα, όπως κούπες, τσάντες και σημειωματάρια, πληρώθηκαν από τον προϋπολογισμό του ΒΕΠ απευθείας στην επιχείρηση της κουνίαδας. Δηλαδή το Επιμελητήριο πληρώνει την οικογένεια!

Το μεγάλο «φαγοπότι» όμως στήθηκε στα μέσα Μαΐου. Με συνοπτικές διαδικασίες, η Διοικητική Επιτροπή υπό την προεδρία του κ. Μαστρονικόλα της ανέθεσε το έργο της «έκδοσης βιβλίου για τα τεχνικά επαγγέλματα», ύψους 3.710,00 ευρώ (με ΦΠΑ). Η σύμβαση υπογράφηκε στις 15 Μαΐου και η εξόφληση εγκρίθηκε πανηγυρικά  25 Μαΐου 2026 (Ένταλμα 0231). Τυχαίο; Προφανώς όχι.

Όταν οι καρέκλες του ΕΕΔΕΓΕ πληρώνονται με κρατικό χρήμα και οι εκλογικές συμμαχίες σφραγίζονται με fast-track εντάλματα στη Διαύγεια, η επιστήμη της πολιτικής συναλλαγής σηκώνει τα χέρια ψηλά. 

Πρόκειται για ένα κλασικό, αμοραλιστικό “quid pro quo” (κάτι για κάτι) που υπονομεύει κάθε έννοια υγιούς επιμελητηριακού θεσμού.

 ΤΑ ΝΤΟΚΟΥΜЕΝΤΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ :

• 07/04/2026 (Ένταλμα 0149): 654,72 € για κούπες και διαφημιστικά (Εκδήλωση Γυναικών).
• 07/04/2026 (Ένταλμα 0150): 99,20 € για Roll Up Banners (Εκδήλωση Γυναικών).
• 12/05/2026 (Ένταλμα 0206): 198,40 € για Banners ημερίδας Τεχνητής Νοημοσύνης.
• 25/05/2026 (Ένταλμα 0231): 3.710,00 € για την έκδοση βιβλίου τεχνικών επαγγελμάτων.
• ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΠΟΣΟ ΑΝΑΘΕΣΕΩΝ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΜΗΝΑ: 4.662,32 €

Το πιο ενδιαφέρον βέβαια ερώτημα που ψιθυρίζεται ήδη έντονα στην πιάτσα Πειραιά και Δυτικής Αττικής, δεν αφορά το πώς βγήκαν τα λεφτά από τα ταμεία του ΒΕΠ, αλλά το πού ακριβώς καταλήγουν αφού εξαργυρωθούν τα εντάλματα. Γιατί, καλά τα fast-track χειροκροτήματα στις εκδηλώσεις γυναικείας επιχειρηματικότητας και οι βαρύγδουπες καρέκλες στο ΕΕΔΕΓΕ, αλλά εδώ μιλάμε για «ζεστό» χρήμα χιλιάδων ευρώ που ρέει με απευθείας αναθέσεις.

Όταν η μία πλευρά της οικογένειας (η νύφη) εξασφαλίζει τη θεσμική επιρροή για να «τρέχει» τις εκδηλώσεις και η άλλη πλευρά (η κουνιάδα) εμφανίζεται ως η μοναδική δικαιούχος των εγκεκριμένων κονδυλίων, οι συνειρμοί γίνονται αυτόματα. Άραγε, η πολιτική μεταγραφή της μίας και η ξαφνική επιχειρηματική εκτόξευση της άλλης αποτελούν απλώς μια ευτυχή… οικογενειακή σύμπτωση;

Ή μήπως το πολιτικό deal με τη διοίκηση Μαστρονικόλα είχε ως όρο το επιμελητηριακό χρήμα να επιστρέφει τελικά στο ίδιο, κοινό οικογενειακό τραπέζι; Ο λαός λέει πως «σόι πάει το βασίλειο», αλλά στην περίπτωση του ΒΕΠ, φαίνεται πως σόι πάει και το… ταμείο. Και όπως όλοι γνωρίζουν, στο τέλος της ημέρας, τα λεφτά δεν έχουν μυρωδιά, ειδικά όταν καταλήγουν στην ίδια ακριβώς τσέπη.

Αλήθεια, ο κ. Μαστρονικόλας και η παρέα του στη Διοικητική Επιτροπή αισθάνονται περήφανοι για το γεγονός ότι οι «μεταγραφές» στο ΒΕΠ κοστολογούνται με ακρίβεια ευρώ και σφραγίζονται με fast-track εντάλματα στη Διαύγεια;

Όταν η αγορά στενάζει και οι μικρομεσαίοι βιοτέχνες ψάχνουν απεγνωσμένα στήριξη, η διοίκηση επιλέγει να μετατρέψει το Επιμελητήριο σε προσωπικό της real estate πολιτικών επιρροών και οικογενειακών αναθέσεων.

Το μόνο που μένει να δούμε είναι αν η έκδοση του περιβόητου βιβλίου για τα «τεχνικά επαγγέλματα» περιλαμβάνει και ειδικό κεφάλαιο για την τεχνική του… πολιτικού παζαριού. Οι βιοτέχνες  βλέπουν, μαθαίνουν και κρατούν λογαριασμό για τις κάλπες. Ο χρόνος τους τελειώνει.

Τα συμεπράσματα δικά σας…

Αν το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Πειραιά ήταν σειρά στο Netflix, θα λεγόταν «House of Cards: Kokkinia Edition». Μόνο που εδώ οι πρωταγωνιστές δεν παλεύουν για το Οβάλ Γραφείο, αλλά για μια καρέκλα στον Δήμο και μια θέση στον ήλιο της Νίκαιας, ενώ ο υπόλοιπος Πειραιάς, η Δυτική και Ανατολική Αττική  και τα νησιά παρακολουθούν το έργο με το ποπ κορν ανά χείρας – και την τσέπη άδεια.

Το ερώτημα δεν είναι πλέον «τι ψήνεται στη Νίκαια», αλλά «ποιος θα φάει το κεφάλι του» στο μαγειρείο που έστησαν ο Μαστρονικόλας και ο Βουτσινάς.

Ο Γιάννης Μαστρονικόλας φαίνεται πως έχει μπερδέψει την έδρα του ΒΕΠ στην οδό Καραΐσκου με προεκλογικό του κέντρο. Με ένα θράσος που θα ζήλευε ακόμα και ο πιο έμπειρος πολιτικός τυχοδιώκτης, αποφάσισε ότι το Επιμελητήριο είναι το προσωπικό του όχημα.

Αλλά το θράσος δεν σταματά στις δημόσιες σχέσεις. Μια βόλτα στη «Διαύγεια» αρκεί για να χάσει κανείς τον ύπνο του. Εκεί γίνεται το πραγματικό πάρτι:

• Ταξίδια επί ταξιδίων και γεύματα που θα ζήλευαν και κριτικοί γαστρονομίας, όλα πληρωμένα από τις συνδρομές των μελών που παλεύουν να βγάλουν τον μήνα.
• Το περίεργο; Οι τυχεροί αυτού του «All-Inclusive» πακέτου ανήκουν σε μια κλειστή ομάδα εκλεγμένων του κ. Μαστρονικόλα – συγγνώμη, του κ. Βουτσινά ήθελα να πω, εεε και κάποιων που από ότι φαίνεται για τα μάτια της καρέκλας πηδάνε από συνδυασμό σε συνδυασμό……
• Και το ακόμα πιο περίεργο; Κατά διαβολική σύμπτωση, όλα τα «παιδιά» της παρέας είναι από τη Νίκαια και τον Ρέντη. Οι υπόλοιποι από το Λαύριο μέχρι τα Κύθηρα, απλώς πληρώνουν το μάρμαρο (και τον λογαριασμό της ταβέρνας).

Αλήθεια, Γιάννη, με τι «μούτρα» (αν και το θράσος δεν χρειάζεται μούτρα, χρειάζεται στομάχι) θα πας στην Α’ Πειραιά; Λέμε τώρα, γιατί μπορεί να «φλερτάρεις» και τη Β’ Πειραιά – βλέπε Νίκαια. Θα πεις στους βιοτέχνες του λιμανιού, των Μεγάρων, της Ελευσίνας, της Μάνδρας, του Ασπροπύργου, της Αίγινας, της Ύδρας, των Σπετσών, των Κυθήρων, της Δραπετσώνας, του Κορυδαλλού και του Λαυρίου ότι το Επιμελητήριο «ζει και αναπνέει» μόνο για να βολευτεί η παρέα της Νίκαιας;Στον Πειραιά σε περιμένουν με ανοιχτές αγκάλες… και ίσως μερικά «γαλλικά» που δεν μαθαίνονται στα σαλόνια της ΚΕΕΕ.

Από κοντά και ο Γιάννης Βουτσινάς. Ο άνθρωπος που «φλερτάρει» με τον Δήμο Νίκαιας εδώ και χρόνια, αλλά πάντα καταλήγει… στη φιλία. Τώρα, όμως, το «Project Νίκαια» φαίνεται να περνάει μέσα από το ΒΕΠ. Χρησιμοποιούν το Επιμελητήριο ως πολιορκητικό κριό για να στρώσουν το χαλί της υποψηφιότητάς του;

Είναι συγκινητικό να βλέπεις έναν Πρόεδρο της ΚΕΕΕ να νοιάζεται τόσο πολύ για μια αντιδημαρχία…….. ή έναν δήμο, που σχεδόν ξεχνάει ότι εκπροσωπεί όλη την Ελλάδα. Ή μήπως το ΒΕΠ έγινε το «πλυντήριο» για να καθαρίσουν οι αυτοδιοικητικές φιλοδοξίες του αύριο;«Στο ΒΕΠ πλέον δεν βγάζουν πιστοποιητικά, βγάζουν… ψηφοδέλτια. Η βιοτεχνία πέθανε, αλλά το πάρτι στη Νίκαια μόλις άρχισε», λένε σκωπτικά στα καφενεία της Ελευσίνας και του Λαυρίου.

Και φυσικά, στην παρέα προστίθεται ο επιστήθιος φίλος και νυν Αντιδήμαρχος Νίκαιας με την παρέα του……. Το τρίγωνο «Μαστρονικόλας – Βουτσινάς – Αντιδήμαρχος» είναι το νέο Τρίγωνο των Βερμούδων: Όποιο πρόβλημα βιοτέχνη πλησιάζει εκεί, εξαφανίζεται μυστηριωδώς για να δώσει τη θέση του σε προεκλογικές χειραψίες και «δεσμεύσεις» για το μέλλον της Κοκκινιάς.

Από τον Πειραιά μέχρι τα Κύθηρα και από τη Δυτική Αττική μέχρι την Ανατολική, οι επαγγελματίες νιώθουν σαν τους καλεσμένους που ξέχασαν να τους βάλουν πιάτο στο τραπέζι.Το συμπέρασμα; Αν ο Μαστρονικόλας και ο Βουτσινάς νομίζουν ότι το «μαύρο» στο όνομα του χιούμορ μας είναι τυχαίο, ας περιμένουν να δουν το «μαύρο» στην κάλπη. Γιατί το θράσος είναι σαν το λάστιχο: αν το τεντώσεις πολύ, σου έρχεται στο πρόσωπο με τη δύναμη της Α’ και Β’ Πειραιά μαζί – και δεν μιλάμε για επιμελητηριακές εκλογές, βεβαίως βεβαίως…Καλή όρεξη στα μαγειρέματα, παιδιά. Προσέξτε μόνο μην καεί το φαΐ, γιατί η μυρωδιά έφτασε ήδη στο Λαύριο.

Με απλά λόγια, οι δικαστές διαπιστώνουν στην έκθεση που αποκάλυψε αποκλειστικά το reportaznet.gr,  το εξής: 

Ο Δήμος Πειραιά δεν έχει καμία πρόθεση να προσλάβει δικό του μόνιμο προσωπικό, αλλά προτιμά να εξαρτάται μόνιμα από τον Αναπτυξιακό Οργανισμό.

Το οποίο σημαίνει  πρακτικά:

1. «Μόνιμη Εξάρτηση» αντί για Στελέχωση

Ο Δήμος ισχυρίζεται ότι παίρνει κόσμο (όπως τους βοηθούς σκηνής, τους τεχνικούς ή τους μελετητές) μέσω της «Πειραιάς Plus» επειδή έχει ελλείψεις. Το Ελεγκτικό Συνέδριο όμως παρατήρησε ότι ο Δήμος δεν κάνει καμία ενέργεια (π.χ. προκήρυξη μέσω ΑΣΕΠ, αίτημα για μόνιμες θέσεις) για να καλύψει αυτά τα κενά στις δικές του υπηρεσίες.

2. Παρακάμπτεται ο Δημόσιος Έλεγχος

Όταν ο Δήμος λέει «δεν έχω πρόθεση να καλύψω τις ανάγκες μου με δικό μου προσωπικό», σημαίνει ότι επιλέγει συνειδητά να χρησιμοποιεί τον Αναπτυξιακό Οργανισμό ως μια «παράλληλη υπηρεσία».

• Στον Δήμο, οι προσλήψεις ελέγχονται αυστηρά.

• Στον Αναπτυξιακό Οργανισμό, οι προσλήψεις γίνονται με μισθώσεις έργου, όπου η επιλογή προσώπων (όπως συνταξιούχοι του Δήμου) είναι πολύ πιο εύκολη και λιγότερο ελεγχόμενη.

3. Το «Άδειασμα» των Υπηρεσιών του Δήμου

Το Συνέδριο διαπιστώνει ότι ενώ υπάρχουν κενές οργανικές θέσεις (π.χ. στον Πολιτισμό ή στις Τεχνικές Υπηρεσίες), ο Δήμος τις αφήνει άδειες. Αυτό σημαίνει ότι απαξιώνει τις δικές του υπηρεσίες για να δίνει το έργο (και τα χρήματα) στον Αναπτυξιακό Οργανισμό.

4.  Αν ο Δήμος είχε πρόθεση να καλύψει τις κενές θέσεις  νόμιμα, θα έπρεπε να πάρει κάποιον νέο άνθρωπο μέσω ΑΣΕΠ. Επειδή όμως «δεν έχει πρόθεση» να το κάνει νόμιμα, χρησιμοποιεί τον Οργανισμό για να «βαφτίσει» μια μόνιμη ανάγκη ως «έργο» και να προσλάβει όποιον θέλει (π.χ. συνταξιούχο ως βοηθό σκηνής).

Επί της ουσίας, δηλαδή,  το Ελεγκτικό Συνέδριο λέει ξεκάθαρα στον Δήμο Πειραιά: 

«Μας κοροϊδεύετε. Υποστηρίζεται ότι ο  Αναπτυξιακός Οργανισμός είναι μια προσωρινή βοήθεια, αλλά από τις πράξεις σας φαίνεται ότι θέλετε να τον χρησιμοποιείτε για πάντα, ώστε να αποφεύγετε τις νόμιμες και διαφανείς διαδικασίες πρόσληψης και ελέγχου του κράτους…

Πηγή: reportaznet.gr

Σε αποχώρηση από τη σημερινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πειραιάς προχώρησε η δημοτική παράταξη «ΑλλάΖΟΥΜΕ τον Πειραιά για όλους & όλες», καταγγέλλοντας τη στάση του προέδρου του σώματος, Α. Τζεφεράκου.

Καταγγελίες για τη στάση της προεδρίας

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της παράταξης, η αποχώρηση αποφασίστηκε λόγω «αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς» κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης.

Όπως επισημαίνεται, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου δεν έδωσε τον λόγο στον πρόεδρο της ΕΛΜΕ, ο οποίος είχε προσέλθει προκειμένου να τοποθετηθεί για θέμα που αφορά τα σχολεία της πόλης.

«Δεν τηρήθηκε η δέσμευση»

Η παράταξη υπογραμμίζει ότι στην αρχή της συνεδρίασης είχε ανακοινωθεί πως θα δοθεί ο λόγος στον εκπρόσωπο της εκπαιδευτικής κοινότητας, κάτι που τελικά –όπως αναφέρει– δεν συνέβη.

Το γεγονός αυτό αποτέλεσε, σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, την αιτία για την αποχώρηση των μελών της παράταξης από τη διαδικασία, ως ένδειξη διαμαρτυρίας.

Ζητήματα λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου

Η εξέλιξη αυτή επαναφέρει στο προσκήνιο ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου και τη συμμετοχή φορέων στον δημόσιο διάλογο, ειδικά όταν πρόκειται για θέματα εκπαίδευσης και τοπικής κοινωνίας.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη απάντηση από την πλευρά της προεδρίας.

Οι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων, οι κινήσεις στο παρασκήνιο, αλλά και η εικόνα που εκπέμπει η συγκεκριμένη ομάδα, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αμφιβολίας: αυτό που επιχειρείται δεν είναι «κάτι καινούριο», αλλά ένα σχέδιο ανακύκλωσης προσώπων με μοναδικό στόχο να σπάσει και να αποδυναμωθεί η βασική αντιπολίτευση, δηλαδή ο συνδυασμός του Παντελή Καμά.

Από την αποχώρηση… στη «χρυσή εφεδρεία»

Πριν λίγο καιρό, δύο στελέχη που είχαν αποχωρήσει από την παράταξη Καμά, ο Ανδρέας Κρεμμύδας και ο Χρήστος Μαρίνος, εμφανίστηκαν ξαφνικά να δημιουργούν μια νέα ομάδα-κίνηση με την ονομασία «Ανήσυχοι Δημότες».

Το αφήγημα ήταν γνωστό: «νέοι πολίτες», «ανησυχία για την πόλη», «αυτοδιοικητική ανανέωση». Όμως στην πράξη, το εγχείρημα δεν απέκτησε ποτέ πραγματικό κοινωνικό έρεισμα, ούτε έδειξε να χτίζει μια μαζική δυναμική.

Αντιθέτως, η κίνηση άρχισε να μοιάζει περισσότερο με μια πολιτική κατασκευή που εξυπηρετεί συγκεκριμένες σκοπιμότητες.

Πίσω από το σχήμα ο Αθανασιάδης – και τα σχέδια που δεν βγήκαν

Σύμφωνα με πληροφορίες και έντονη φημολογία στην πόλη, πίσω από την προσπάθεια αυτή βρίσκεται ο Λεωνίδας Αθανασιάδης, πρώην υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος –όπως σχολιάζουν αρκετοί– δεν διαθέτει ουσιαστική παρουσία ή οργανική σχέση με το Κερατσίνι και τη Δραπετσώνα.

Ο στόχος του, όπως ακούγεται, ήταν να «χτίσει» σχήμα που θα μπορούσε να τον οδηγήσει ακόμη και σε υποψηφιότητα δημάρχου. Όμως όταν φάνηκε ότι το σχέδιο αυτό δεν περπατάει, οι κινήσεις άλλαξαν κατεύθυνση.

Και τότε άνοιξε ο δρόμος για την επόμενη φάση: συνεργασία ή έμμεση στήριξη του Χρήστου Βρεττάκου.

Ραντεβού, μεσολαβήσεις και «γέφυρες» με το Δημαρχείο

Το παρασκήνιο, σύμφωνα με όσα κυκλοφορούν, περιλαμβάνει μεσολάβηση του ίδιου του Αθανασιάδη αλλά και γνωστού επιχειρηματία της πόλης, ο οποίος φέρεται να έχει άμεση σχέση με τη Δημοτική Αρχή.

Μέσα από αυτή τη διαδικασία, φέρεται να οργανώθηκε συνάντηση που οδήγησε σε «επαναπροσέγγιση» μεταξύ του Ανδρέα Κρεμμύδα και του Κανέλλου Λάλου.

Και κάπως έτσι, το αφήγημα των «ανεξάρτητων πολιτών» άρχισε να καταρρέει. Γιατί όταν μια κίνηση «πολιτών» αρχίζει να στήνεται με ραντεβού και μεσολαβήσεις που μυρίζουν Δημαρχείο, τότε δεν μιλάμε για αυθόρμητη πρωτοβουλία. Μιλάμε για μηχανισμό.

Η κοπή πίτας που αποκάλυψε πολλά

Η κοπή πίτας των «Ανήσυχων Δημοτών» το Σάββατο, δεν ήταν απλώς μια κοινωνική εκδήλωση. Ήταν ένα πολιτικό σήμα.

Στην εκδήλωση, σύμφωνα με πληροφορίες, παρευρέθηκαν τουλάχιστον δύο δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξης Βρεττάκου, ενώ εμφανίστηκαν και τρία πολιτιστικά σωματεία της πόλης, τα οποία στην τοπική κοινωνία θεωρούνται ότι διατηρούν στενή σχέση ή «επιρροή» από τη Δημοτική Αρχή.

Αν αυτό δεν λέγεται πολιτική στήριξη, τότε τι είναι;

Καμία κριτική στη Δημοτική Αρχή – ούτε μία κουβέντα

Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο, όμως, ήταν η ομιλία του Ανδρέα Κρεμμύδα.

Παρά το γεγονός ότι οι «Ανήσυχοι Δημότες» παρουσιάζονται ως «νέα φωνή» και «κίνημα αλλαγής», ο κ. Κρεμμύδας δεν άσκησε καμία κριτική στη Δημοτική Αρχή Βρεττάκου.

Ούτε μία αιχμή.
Ούτε μία αναφορά σε προβλήματα.
Ούτε μία πολιτική διαφοροποίηση.

Και εδώ γεννιέται το εύλογο ερώτημα:
Ποια ακριβώς είναι η πολιτική τους ταυτότητα;
Αν δεν έχουν να πουν τίποτα απέναντι στη διοίκηση του Δήμου, τότε τι εκπροσωπούν; Την κοινωνία ή τον δήμαρχο;

Η αλήθεια: Δεν προσθέτουν δύναμη – απλά προσπαθούν να κόψουν ψήφους

Η Δημοτική Αρχή Βρεττάκου δεν δείχνει να κερδίζει από αυτή την ιστορία κάποια ουσιαστική νέα δυναμική.

Οι «Ανήσυχοι Δημότες» δεν είναι ένα κύμα πολιτών.
Δεν είναι μια νέα κοινωνική πλειοψηφία.
Δεν είναι μια ομάδα που φέρνει κάτι νέο στο τραπέζι.

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα σχήμα που δεν μπορεί να σηκώσει μόνο του πολιτικό βάρος, αλλά μπορεί να κάνει κάτι άλλο πολύ πιο χρήσιμο για τον δήμαρχο: να διασπάσει.

Να κόψει ψήφους.
Να μπερδέψει τον κόσμο.
Να δημιουργήσει ένα μικρό «μαξιλάρι» επιβίωσης.

Με λίγα λόγια, δεν είναι δύναμη που προστίθεται. Είναι τεχνητή κατασκευή απελπισίας.

Κινήσεις πανικού από μια Δημοτική Αρχή που χάνει έδαφος

Η εικόνα που βγαίνει είναι ξεκάθαρη: η Δημοτική Αρχή βρίσκεται σε φάση που ψάχνει εφεδρείες, συμμαχίες και πρόχειρες λύσεις.

Όταν ένας δήμαρχος αισθάνεται σίγουρος, δεν χρειάζεται «πατερίτσες».
Όταν ένας δήμαρχος έχει δυναμική, δεν χρειάζεται «παραμάγαζα» για να κόβουν ψήφους από την αντιπολίτευση.

Αυτές είναι κινήσεις πολιτικής επιβίωσης, όχι στρατηγικής.

Και στην πολιτική, όταν αρχίζουν τέτοιες κινήσεις, σημαίνει ότι το σύστημα εξουσίας αρχίζει να τρίζει.

Οι πραγματικοί «διασπαστές» του χώρου του ΠΑΣΟΚ

Το πιο σοβαρό πολιτικό ζήτημα, όμως, δεν είναι μόνο η ενδεχόμενη προσέγγιση με τον Βρεττάκο.

Είναι ότι όλα αυτά γίνονται την ώρα που στην περιοχή υπάρχει ένας χώρος που παραδοσιακά έχει ισχυρή βάση: ο προοδευτικός χώρος, το ΠΑΣΟΚ, οι αυτοδιοικητικές δυνάμεις που εκφράζουν μια άλλη πορεία για τον Δήμο.

Και εκεί, οι «Ανήσυχοι Δημότες» λειτουργούν στην ουσία ως διασπαστικός μηχανισμός.

Δηλαδή όχι ως δύναμη αλλαγής, αλλά ως εργαλείο αποδυνάμωσης της αντιπολίτευσης.

Αντί να ενισχύσουν μια προοδευτική διέξοδο, μοιάζουν να παίζουν το παιχνίδι της Δημοτικής Αρχής.

Το ερώτημα που μένει: Αυτόνομοι ή στο ψηφοδέλτιο Βρεττάκου;

Το μόνο που απομένει να φανεί είναι το τελικό «σχήμα» της συνεργασίας:

• Θα κατέβουν αυτόνομα για να λειτουργήσουν ως «δορυφόρος» που θα διασπάσει τον Παντελή Καμά;
• Ή θα ενταχθούν απευθείας στο ψηφοδέλτιο του Βρεττάκου, σφραγίζοντας επίσημα τη συμφωνία;

Όποια μορφή κι αν επιλεγεί, το αποτέλεσμα θα είναι ίδιο:
στήριξη της Δημοτικής Αρχής, με αντάλλαγμα ρόλους και πολιτική επιβίωση.

Συμπέρασμα: Όταν η πόλη ζητά λύσεις, κάποιοι παίζουν παιχνίδια

Το Κερατσίνι και η Δραπετσώνα δεν έχουν ανάγκη από επικοινωνιακές κινήσεις και σχήματα-βιτρίνα. Έχουν ανάγκη από καθαρές κουβέντες, σχέδιο και πολιτική εντιμότητα.

Οι πολίτες βλέπουν.
Καταλαβαίνουν.
Και στο τέλος, κρίνουν.

Γιατί στην αυτοδιοίκηση, όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι να εμφανιστούν ως «νέα φωνή», αν ο κόσμος καταλάβει ότι είσαι η πατερίτσα του συστήματος, τότε δεν σε σώζει κανένα σλόγκαν.

Πολιτικές ευθύνες
Παρακάτω η παράταξη, καταλογίζει πολιτικές ευθύνες στην πλειοψηφία του Δήμου τονίζοντας:
«Αναγνωρίζουμε την ασφυκτική πίεση που υφίσταται η Τοπική Αυτοδιοίκηση εξαιτίας των κυβερνητικών επιλογών και των περιορισμένων πόρων. Ωστόσο, η σημερινή εικόνα δεν οφείλεται μόνο σε εξωγενείς παράγοντες. Υπάρχουν σαφείς πολιτικές ευθύνες ως προς τον σχεδιασμό, την ιεράρχηση και την κατανομή των δαπανών από τη Δημοτική Αρχή».
«Η πόλη χρειάζεται αλλαγή πορείας: σχέδιο, προτεραιότητες και ενεργητική πολιτική που θα αντιμετωπίσει τα συσσωρευμένα προβλήματα και θα διαμορφώσει βιώσιμη προοπτική για όλους», αναφέρει η παράταξη