Σε φάση σταδιακής αλλά αργής εξέλιξης παραμένει η γυναικεία επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας Grant Thornton “Women in Business 2025”, αποτυπώνοντας τόσο τις προόδους όσο και τις δομικές προκλήσεις που εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν την αγορά εργασίας.
Παρότι το ποσοστό των γυναικών σε ηγετικές θέσεις κινείται σε σχετικά ικανοποιητικά επίπεδα σε σύγκριση με το παρελθόν, η πραγματική πρόκληση δεν αφορά μόνο την παρουσία, αλλά τη διατήρηση και την ουσιαστική ενδυνάμωση της γυναικείας επιχειρηματικής δράσης.
Στην Ελλάδα, το ποσοστό των γυναικών σε ανώτερες διοικητικές θέσεις διαμορφώνεται στο 30,7%, σημειώνοντας μικρή υποχώρηση από το 31,6% του 2024. Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η πρόοδος δεν είναι γραμμική, ενώ η ύπαρξη σημαντικού αριθμού επιχειρήσεων χωρίς γυναικεία εκπροσώπηση στην ηγεσία — περίπου 18,8% — καταδεικνύει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν εμπόδια εισόδου και ανέλιξης. Παράλληλα, το γεγονός ότι το 81,2% των επιχειρήσεων διαθέτει τουλάχιστον μία γυναίκα σε στρατηγικό ρόλο δείχνει πως η γυναικεία παρουσία ενισχύεται, αλλά παραμένει συχνά περιορισμένη σε μεμονωμένες θέσεις και όχι σε ευρύτερες δομές διοίκησης.
Λιγότερες γυναίκες CEO το 2025
Ιδιαίτερη ανισότητα παρατηρείται στη θέση του CEO, όπου το ποσοστό των γυναικών υποχώρησε στο 20% από 27% το 2024. Αυτό υποδηλώνει ότι, παρά τις προσπάθειες για ενίσχυση της ισότητας, τα ανώτατα διοικητικά επίπεδα παραμένουν ο πιο δύσκολος χώρος για τη γυναικεία επιχειρηματική ηγεσία. Αντίθετα, θετικά σημάδια εμφανίζονται στον τεχνολογικό τομέα, όπου το ποσοστό των γυναικών σε ρόλους CTO αυξήθηκε εντυπωσιακά στο 7,8% από 2,4%. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί ένδειξη σταδιακής αποδυνάμωσης στερεοτύπων που συνδέουν την τεχνολογία με ανδροκρατούμενα επαγγελματικά πεδία.
Σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του επιχειρηματικού οικοσυστήματος διαδραματίζουν και οι εταιρικές πολιτικές ισότητας. Στην Ελλάδα, οι επιχειρήσεις φαίνεται να αναγνωρίζουν τη στρατηγική αξία της συμπερίληψης, με το 63,5% να εφαρμόζει στρατηγικές διατήρησης ταλέντων και το 58,8% να δίνει έμφαση στις ίσες αμοιβές. Ωστόσο, μόλις το 48,2% εφαρμόζει πρακτικές ισότητας κατά τις προσλήψεις, γεγονός που δείχνει ότι η πρόοδος επικεντρώνεται περισσότερο στη διαχείριση του υπάρχοντος ανθρώπινου δυναμικού και λιγότερο στη δημιουργία ισότιμων ευκαιριών από το αρχικό στάδιο εισόδου στην αγορά εργασίας.
Η ελληνική πραγματικότητα
Η γυναικεία επιχειρηματικότητα δεν αποτελεί μόνο ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά και παράγοντα οικονομικής ανάπτυξης. Η ενίσχυση της γυναικείας παρουσίας στη διοίκηση συνδέεται με βελτιωμένη λήψη αποφάσεων, μεγαλύτερη καινοτομία και ισχυρότερη εταιρική ανθεκτικότητα. Στην ελληνική πραγματικότητα, όπου οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας, η ενδυνάμωση των γυναικών μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για την αναζωογόνηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, ιδιαίτερα σε περιόδους οικονομικής αβεβαιότητας.
Το ζητούμενο για την επόμενη περίοδο είναι η μετάβαση από τις αποσπασματικές πρωτοβουλίες σε μια ολοκληρωμένη στρατηγική ισότητας. Η διαφάνεια στις προαγωγές, η επένδυση σε προγράμματα ανάπτυξης ηγετικών δεξιοτήτων και η ενίσχυση της καθοδήγησης μέσω mentoring μπορούν να λειτουργήσουν ως μοχλοί αλλαγής. Η πραγματική πρόκληση για την ελληνική επιχειρηματική σκηνή είναι να διαμορφώσει ένα περιβάλλον όπου η γυναικεία επιχειρηματικότητα δεν θα αντιμετωπίζεται ως εξαίρεση, αλλά ως αναπόσπαστο στοιχείο της οικονομικής και κοινωνικής προόδου.
