Η «επόμενη ημέρα» της ψήφισης του προϋπολογισμού και της ανάλυσης των νέων ρυθμίσεων από το οικονομικό επιτελείο, απαιτεί μια ακόμα επιστροφή στην πραγματικότητα για το επιχειρείν, που δεν είναι άλλη από την καθημερινή «μάχη» για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς μας. Είναι προφανές πως η κυβέρνηση έστειλε μήνυμα ότι έχει στρέψει το βλέμμα της στη βελτίωση της χρηματοπιστωτικής επέκτασης των συστημικών τραπεζών, με οκτώ μέτρα, τα οποία έχουν κυρίως ανταποδοτικό χαρακτήρα. Επέλεξε, αντί να επιβάλει έκτακτη φορολογία στα κέρδη των τραπεζών, να κληθούν να διαθέσουν 200 εκ. ευρώ για την ανακαίνιση και ανέγερση σχολικών κτιρίων, αλλά και τη συγκρότηση φορέα απόκτησης και επαναμίσθωσης ακινήτων. Ο διπλασιασμός του ΕΝΦΙΑ στα ακίνητα που έχουν τράπεζες και servicers, εάν δεν τα βγάλουν στην αγορά, έχει στόχο να απελευθερωθούν περίπου 25.000 κατοικίες περιορίζοντας το ύψος των ενοικίων. Το πώς θα επηρεάσουν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες και, ειδικά, τα επιχειρηματικά δάνεια σε μικρομεσαίους με την άρση των περιορισμών στη λειτουργία εταιρειών παροχής πιστώσεων και πόσο θα πιέσει τις τράπεζες να είναι πιο ανταγωνιστικές στα επιτόκια, μένει να το εξακριβώσουμε. Είναι προφανές πως η προσφορά πιο ευνοϊκών όρων, με χαμηλά επιτόκια δανεισμού και μηδενικές τραπεζικές προμήθειες, σημαίνει περισσότερες επενδύσεις, μεγαλύτερη απασχόληση και υψηλότερους μισθούς. Θετική παρέμβαση είναι το «κούρεμα» των τραπεζικών χρεώσεων από 1.1.25 με τον μηδενισμό στις βασικές πληρωμές λογαριασμών, τη μείωση κόστους στις κάρτες και την επιβολή πλαφόν 0,5 ευρώ για εμβάσματα έως 5.000 ευρώ, καθώς και τη διεύρυνση του ορίου καθημερινών συναλλαγών στο Σύστημα IRIS στα 1.000 ευρώ. Ωστόσο, η σχηματοποίηση μιας πολιτικής για τη διασφάλιση, πρωτίστως, της βιωσιμότητας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητάς τους είναι το «επόμενο βήμα» που θα πρέπει να κάνει το οικονομικό επιτελείο με τις τράπεζες. Οι αυξήσεις στους μισθούς για όλους, μέσα από την ανάπτυξη και την ισχυροποίηση της ανταγωνιστικότητας όλων των κλάδων που συνθέτουν την οικονομία, έχει μία σημαντική προϋπόθεση: την ύπαρξη υγειών επιχειρήσεων που θέλουν και μπορούν να πραγματώσουν τα εξαγγελθέντα προς όφελος των όποιων θετικών, σε κοινωνία και οικονομία. Το γεγονός πως το 40% των κρατικών εσόδων στη χώρα μας θα συνεχίσει και το 2025 να προέρχεται από έμμεσους φόρους, ενώ, σύμφωνα με τον Ο.Ο.Σ.Α., ο μέσος όρος κυμαίνεται στο 31%, σημαίνει πως απαιτείται πολύς δρόμος ακόμα. Ας ελπίσουμε πως η υλοποίηση του προϋπολογισμού του 2025 θα σταθεροποιήσει την ανοδική πορεία για την ελληνική οικονομία, ώστε να σηματοδοτήσει την αύξηση των δημοσίων εσόδων από την μεγέθυνση του ΑΕΠ, τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, την αναμόρφωση των συντελεστών ΦΠΑ σε χαμηλότερα επίπεδα και, βεβαίως, να φέρει νωρίτερα την υποσχόμενη μείωση άμεσων φόρων, σε φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις.
Η «επόμενη μέρα» του προϋπολογισμού και το «επόμενο βήμα» τραπεζών και κυβέρνησης
