Φτάνοντας σιγά σιγά στο τέλος της διαδρομής, σε ότι αφορά την EuroLeague αλλά και την GBL, παρατηρούμε πως το χάσμα, ανάμεσα στους δύο αιώνιους μεγαλώνει.
Ο Ολυμπιακός, είναι υπόδειγμα μπασκετικού ήθους, προάγει τον πολιτισμό σε όλοκληρη την Ευρώπη, βρέθηκε πρώτος στην rs της Euroleague και κάνεις από τον οργανισμό, δεν έχει προκαλέσει η έχει πει το παραμικρό. Στον Ολυμπιακό, δεν υπάρχει αλαζονεία.
Όλες οι αντίπαλες ομάδες, οι παίκτες και οι παράγοντες τους, παραδέχονται το μέγεθος και την ανωτερότητα του Ολυμπιακού. Είδαμε τους Λάρκιν και Μονέκε, να λένε, για το πόσο πολύ αξίζει ο Ολυμπιακός να κατακτήσει την EuroLeague φέτος, σύμφωνα με την απόδοση του, την ποιότητα του μπάσκετ που παίζει, το ρόστερ και την αξία του προπονητή του. Με λίγα λόγια, σε ότι αφορά το αγωνιστικό του κομμάτι, όλοι του “βγάζουν το καπέλο”. Ακόμα και ο Μπόλντγουιν της Φενέρ, πριν λίγο καιρό, όταν ήρθε η ομάδα του, για να παίξει το εξ αναβολής ματς με τους Ερυθρόλευκους στο ΣΕΦ, είχε εξήρει το έργο του Γιώργου Μπαρτζώκα, λέγοντας χαρακτηριστικά, πως η δουλειά που έχει κάνει τα τελευταία 6-7 χρόνια στον Ολυμπιακό, είναι καταπληκτική και από τότε που εκείνος έφυγε, τα πάντα έχουν αλλάξει (βέβαια, εδώ στην Ελλάδα της μιζέριας και της ίντριγκας, έπαιξαν οι δηλώσεις, για το τι είπε ο προπονητής της ομάδας, στον Αμερικανό άσσο).
Έτσι έχουν τα πράγματα, εδώ στην Ελλάδα.
Ο κατά τα άλλα, σοφός λαός, λέει πως το “ψάρι μυρίζει από το κεφάλι” και αυτό το “αγοράζουμε” χωρίς δεύτερη σκέψη, μιάς και η διοίκηση, έχει διαλέξει τον δικό της δρόμο. Τον δρόμο του υγιούς μπασκετικού ανταγωνισμού, τον δρόμο της σεμνότητας και της ταπεινότητας, χωρίς προκλήσεις, μάλιστα σε σημείο που μπορεί κάποιες φορές να εκνευρίζει και τους ίδιους τους δικούς της φιλάθλους, με μόνη της φωνή και απάντησης, σε όσες προκλήσεις δέχεται, το μπάσκετ, μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.
Εκεί πρέπει να λύνονται οι “όποιες διαφορές” και ναι, έτσι πρέπει να γίνεται, εκεί πρέπει να δίνονται οι απαντήσεις.
Αυτό κάνει όλη τη χρονιά και αυτό θα συνεχίζει να κάνει, ολόκληρος ο οργανισμός . Ας φανταστούμε για λίγο, τι θα γινόταν, αν σε κάθε πρόκληση των απέναντι, έπρεπε να απαντάει η διοίκηση.
Ο Ολυμπιακός, διαφημίζει την Ελλάδα σε όλοκληρη την Ευρώπη και αυτό είναι κάτι πολύ πιο πάνω από οτιδήποτε άλλο.
Η ώρα της δικαίωσης σιγά σιγά φτάνει, χτίζεται χρόνο με το χρόνο και έχει έρθει η στιγμή της, που όλοι μαζί, θα γευτούμε τους καρπούς αυτής της προσπαθείας. Κλίνουμε τα αφτιά μας, σε κάθε μορφής βίας και τοξικότητας, συνεχίζοντας το δρόμο που έχουμε χαράξει.
Το Μέχρι Τέλους, θα ακουστεί για ακόμα μία φορά, εκεί που πρέπει, όταν πρέπει.
