Το εξαγωγικό εμπόριο της Ινδίας θα μπορούσε να υποστεί σημαντική ζημία εάν εφαρμοστεί η πρόταση των Ηνωμένων Πολιτειών να επιβάλουν τεράστια λιμενικά τέλη σε κινεζικές ναυτιλιακές εταιρείες και πλοία που κατασκευάζονται σε κινεζικά ναυπηγεία. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις θα είναι μία παράπλευρη απώλεια στον εμπορικό πόλεμο ΗΠΑ – Κίνας καθώς οι ΗΠΑ βλέπουν το σχέδιο ως έναν τρόπο προώθησης της αμερικανικής ναυπηγικής βιομηχανίας, διατηρώντας παράλληλα υπό έλεγχο τον ταχέως αναπτυσσόμενο ναυτιλιακό τομέα του Πεκίνου, ο οποίος παράγει εκατοντάδες πλοία ετησίως.
Εάν η πρόταση τεθεί σε ισχύ, οι ινδικές εξαγωγικές αποστολές θα μπορούσαν να επηρεαστούν δυσμενώς, δεδομένου ότι το ινδικό ναυτιλιακό εμπόριο εξαρτάται μαζικά από ξένα πλοία που μεταφέρουν ινδικά προϊόντα στις ΗΠΑ. Τα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων συνήθως πραγματοποιούν δύο έως τρεις κλήσεις ανά βρόχο, πράγμα που σημαίνει ότι το τέλος θα μπορούσε να προσθέσει πάνω από τρία εκατομμύρια δολάρια ανά ταξίδι, κάτι που είναι σημαντικό δεδομένου ότι τα έσοδα των 10-15 εκατομμυρίων δολαρίων ανά ταξίδι.
Εάν το σχέδιο περάσει, οι carriers θα εκτρέψουν μερικά φορτία μέσω μεξικανικών και καναδικών λιμανιών, και στη συνέχεια μέσω σιδηροδρόμων και φορτηγών στις αγορές των ΗΠΑ. Ωστόσο, αυτοί οι λιμένες έχουν περιορισμένη χωρητικότητα και δεν θα είναι σε θέση να χειριστούν τη χωρητικότητα που διέρχεται επί του παρόντος από τα λιμάνια των ΗΠΑ.
Short sea
Οι Ocean Carriers πιθανότατα θα προσπαθήσουν επίσης να βελτιστοποιήσουν τους στόλους τους, χρησιμοποιώντας κορεατικά και ιαπωνικά πλοία στις εμπορικές οδούς των ΗΠΑ. Είναι προφανές ότι θα αναζητηθούν εταιρείες με μεγάλους στόλους και μόνο λίγα πλοία κινεζικής κατασκευής ώστε να μπορούν να ξεφορτώσουν τα «κινέζικα» σκάφη για να αποφύγουν κυρώσεις. Πρόκειται επι της ουσίας για μια επιλογή short sea με μεταφορτώσεις που έχει ήδη πέσει στο τραπέζι της αναζήτησης αντίμετρων.
Η Ε.Ε. και οι «εναλλακτικές» αγορές
Η Ινδία, ως γνωστόν, αναζητά πρόσβαση στις αγορές της Ευρωπαϊκή Ένωσης ευρισκόμενη στη φάση επιλογής ενός ευρωπαϊκού λιμένα στην περιοχή της Μεσογείου ως «δεύτερη» επιλογή με δεδομένο ότι το λιμάνι του Αμβούργου από ετών αποτελεί την βασική πύλη εισόδου των εξαγώγιμων προϊόντων της. Από τα μέχρι ώρας γνωστά στοιχεία οι Ινδοί «βολιδοσκόπησαν» την ελληνική επικράτεια ακόμη και την περίπτωση του inland port αλλά μάλλον κλείνουν προς την πλευρά της Ιταλίας δεδομένου ότι εν αντιθέσει με την ελληνική σιδηροδρομική πραγματικότητα τα Ιταλικά λιμάνια καλύπτονται άριστα από τους εκεί σιδηροδρόμους οι οποίοι διασυνδέονται με τα μεγάλα εμπορικά κέντρα διασποράς των εμπορευμάτων. Επί της ουσίας αν επιλεγεί Ιταλικό λιμάνι θα είναι μία ακόμη παράπλευρη απώλεια για την Ελλάδα στο γεωπολιτικό πεδίο.
