Ανεπαρκείς εξηγήσεις κλινικών για διαφοροποίηση χρεώσεων, αδιαφάνεια που δυσκολεύει την επαλήθευσή τους, διαφορετικές τιμές για ίδιες υπηρεσίες, αναρτήσεις τιμοκαταλόγων με δεκάδες κωδικούς πράξεων και υλικών που δεν επιτρέπουν να προκύψει τιμή, απάντηση κλινικής ότι η τιμολόγηση καθορίζεται από τη διοίκηση κατά περίπτωση και ένα μοντέλο που επιβραβεύει την αύξηση των παρεχόμενων υπηρεσιών και, ως εκ τούτου, των τιμών (αλλά όχι και τη δημιουργία νέων κλινών, για την αδειοδότηση των οποίων ισχύουν τρία διαφορετικά πλαίσια).
Αυτά είναι μερικά μόνο από όσα καταγράφει η Επιτροπή Ανταγωνισμού στην τελική έκθεσή της για τις υπηρεσίες ιδιωτικής υγείας. Τα συμπεράσματα της Επιτροπής Ανταγωνισμού για την αδιαφάνεια στις χρεώσεις των ιδιωτικών κλινικών συμβαδίζουν απόλυτα με τις πρόσφατες αποκαλύψεις του Capital.gr για τις εταιρείες-μεσάζοντες που έχουν δημιουργήσει οι μεγάλοι όμιλοι ιδιωτικών κλινικών και μέσω των οποίων γίνεται υπερτιμολόγηση των ιατρικών υλικών. Οι ασφαλιστικές εταιρείες πληρώνουν τις τεχνητά αυξημένες τιμές και στη συνέχεια μετακυλίουν το κόστος στους ασφαλισμένους τους με συνεχείς αυξήσεις ασφαλίστρων.
Στις 5 Αυγούστου 2025, έπειτα από τέσσερα χρόνια και έναν μήνα, παραδόθηκε η τελική έκθεση 212 σελίδων της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Στις τελικές προτάσεις της ζητούσε:
– Τυποποίηση των τιμοκαταλόγων: “Προτείνεται, ωστόσο, η κωδικοποίηση-τυποποίηση των υπηρεσιών-προϊόντων των τιμοκαταλόγων”, ώστε να διευκολύνεται η σύγκριση των τιμών.
– Ουσιαστική εποπτεία: Έλεγχο πέρα από την τυπική ανάρτηση τιμοκαταλόγων, που θα εξασφαλίζει “την ομοιογένεια, διαχειρισιμότητα και συγκρισιμότητα της αναρτώμενης πληροφορίας”.
– Ευκολότερη αύξηση της δυναμικότητας των κλινικών: “Κρίνεται σκόπιμος ο περαιτέρω εξορθολογισμός του ρυθμιστικού πλαισίου για τη λειτουργία των ιδιωτικών κλινικών”. Η ίδια ανέφερε ότι υπάρχουν και λειτουργούν σήμερα ταυτόχρονα τρία διαφορετικά καθεστώτα αδειοδότησης, λειτουργίας και επέκτασης των κλινών των ιδιωτικών κλινικών.
Στην έρευνά της είχε ανακαλύψει, μεταξύ άλλων, και τα παρακάτω:
– Αδιαφάνεια που δυσκολεύει τον έλεγχο των χρεώσεων: Η Επιτροπή καταγράφει “το ζήτημα της διακριτικής τιμολόγησης πελατών και της αδιαφάνειας στην τιμολόγηση των υπηρεσιών υγείας, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δυσχερή τη σύγκριση υπηρεσιών και επαλήθευση των χρεώσεων”.
– Ανεπαρκείς εξηγήσεις κλινικών για τις διαφορετικές τιμές: Για τις διαφοροποιήσεις ανά πελάτη έλεγε: “Μια τέτοια διαφοροποιημένη τιμολογιακή πολιτική εν μέρει μόνο θα μπορούσε να δικαιολογηθεί από το προφίλ του πελάτη, ωστόσο οι πάροχοι υγείας δεν εισέφεραν ικανοποιητικές απαντήσεις”.
– Τιμολόγηση κατά την κρίση της διοίκησης: Ένας πάροχος απάντησε ότι η τιμολόγηση καθορίζεται “από τη διοίκηση της Κλινικής, υποκειμενικά και κατά περίπτωση”.
– Διαφορετικές τιμές για ίδιες υπηρεσίες: “Από τις απαντήσεις των ιδιωτικών κλινικών που συμμετείχαν στην έρευνα προέκυψε ότι η τιμολογιακή, εμπορική πολιτική των 13 εκ των 14 ιδιωτικών κλινικών διαφοροποιείται ανά κατηγορία πελατών”. Διαπιστώνει ότι “προκύπτει σαφώς διαφοροποίηση τιμών για την προσφορά των ίδιων υπηρεσιών”.
– Αύξηση του κόστους από περισσότερες υπηρεσίες: “Ο όγκος υπηρεσιών ανά περιστατικό που καλύφθηκε από μακροχρόνια ασφαλιστήρια συμβόλαια αυξανόταν την περίοδο 2020-2023 κατά μέσο όρο 2,85% ετησίως και ήταν αυτός που προσδιόρισε κυρίως την αύξηση του μέσου κόστους ανά περιστατικό”. Ως πιθανές εξηγήσεις αναφέρει: “Η αύξηση του όγκου υπηρεσιών ανά περιστατικό μπορεί να αντανακλά φαινόμενα προκλητής ζήτησης ή και επιβάρυνση του μείγματος περιστατικών προς τα βαρύτερα”.
– Μοντέλο που επιβραβεύει την αύξηση των υπηρεσιών: Για τη χρέωση ανά πράξη εξηγεί ότι “όσο αυξάνεται ο όγκος-ποσότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, τόσο αυξάνεται το ποσό της αποζημίωσης του παρόχου”.
– Ζητούσε εποπτεία πέρα από την ανάρτηση τιμοκαταλόγων: “Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η ενίσχυση της διαφάνειας των τιμών προϋποθέτει μια ολιστική αντιμετώπιση, συμπεριλαμβανομένης της συστηματικής ενημέρωσης των καταναλωτών και της εποπτείας των παρόχων όχι μόνο αναφορικά με την τυπική τους συμμόρφωση με την υποχρέωση ανάρτησης τιμοκαταλόγων τους, αλλά και αναφορικά με φαινομενικά τεχνικές λεπτομέρειες υλοποίησης, που θα διασφαλίσουν την ομοιογένεια, διαχειρισιμότητα και συγκρισιμότητα της αναρτώμενης πληροφορίας”.
Τι έχουν πει οι επικεφαλής ασφαλιστικών και η ΕΑΕΕ
Στην Ύδρα, τον Μάιο του 2025, ο πρόεδρος της ΕΑΕΕ και επικεφαλής της Eurolife, Αλέξανδρος Σαρρηγεωργίου, είχε ζητήσει κυβερνητική παρέμβαση στις νοσοκομειακές χρεώσεις, τις οποίες είχε αναδείξει ως αιτία της αύξησης του κόστους που μεταφέρεται στα ασφάλιστρα. Ο επικεφαλής της Generali Hellas, Πάνος Δημητρίου, κατήγγειλε ότι τα νοσοκομεία ζητούσαν νέες αυξήσεις, αισθητά υψηλότερες από 2%-3%.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Interamerican, Γιάννης Καντώρος, συνέδεε τη δυσκολία διαπραγμάτευσης με τις πληρότητες των ιδιωτικών νοσοκομείων, που έφταναν έως το 90%, και με τα εμπόδια εισόδου νέων μονάδων.
Η επικεφαλής της NN Hellas, Φιλίππα Μιχάλη, επικαλούμενη την ΤτΕ, προειδοποίησε ότι η “προκλητή ζήτηση” (την οποία αναφέρει και η Επιτροπή) μπορεί να σημαίνει περιττές εξετάσεις και παρατεταμένη νοσηλεία, με επιπλέον κινδύνους για τους ασθενείς, όπως λοιμώξεις.
Τον Ιανουάριο του 2025, η ΕΑΕΕ υποστήριζε: “Οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν δημιουργούν ούτε διαμορφώνουν οι ίδιες τις δαπάνες υγείας. Τις πληρώνουν”.
Βεβαίως, η Επιτροπή Ανταγωνισμού ανέφερε σχετικά ότι οι ασφαλιστικές μετακυλίουν το κόστος στον καταναλωτή.
Σε άλλη ανακοίνωσή της, η ΕΑΕΕ ανέφερε ότι το κόστος υλικών και φαρμάκων “φθάνει στο 40% του συνολικού κόστους της νοσηλείας”, ζητώντας να περιλαμβάνονται στους τιμοκαταλόγους. Πρόσθετε ότι “οι τιμοκατάλογοι συνιστούν ένα βήμα αλλά όχι επαρκές”, προτείνοντας αποζημίωση ανά κατηγορία νοσηλείας (DRGs) και ευκολότερη δημιουργία νέων κλινικών.
